คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกอีก ๓ คน ร่วมกันปล้นเอาโคของผู้เสียหายไปโดยขู่เข็ญว่าทันใดนั้นจะใช้กำลังประทุษร้ายผู้เสียหาย และได้ใช้ปืนยิง ๑ นัดกับใช้ปืนตีทำร้ายผู้เสียหาย ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๔๐, ๘๓ กับขอให้เพิ่มโทษและริบของกลาง
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๔๐ ให้จำคุก ๑๒ ปี เพิ่มโทษตามมาตรา ๙๒ อีก ๑ ใน ๓ เป็นจำคุก๑๖ ปี จำเลยรับสารภาพชั้นสอบสวน ลดโทษให้ ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๑๐ ปี๘ เดือน ริบปืนและปลอกกระสุนปืนของกลาง
โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยฐานปล้นทรัพย์โดยใช้ปืนยิงตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๐ วรรค ๔
จำเลยอุทธรณ์ขอให้ยกฟ้อง
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ ปืนและปลอกกระสุนไม่ริบ
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยกับพวกอีก ๓ คนร่วมกันลักโคของผู้เสียหายไป ๒ ตัว โดยมีเจตนาร่วมกันลักโคมาตั้งแต่ต้น ผู้เสียหายเป็นคนร้ายพาโคหนีไป จึงออกติดตามคนร้ายไปทันที โดยชาวบ้านหลายคนร่วมติดตามไปด้วย เมื่อตามไปได้ไม่ไกล คนร้าย ๓ คนซึ่งเป็นพวกของจำเลยหลบหนีไปได้ คงเหลือแต่จำเลย ผู้เสียหายและชาวบ้านจึงล้อมจับจำเลยจำเลยยิงปืน ๑ นัดไม่ถูกผู้ใดและใช้ปืนตีถูกแก้มผู้เสียหายไม่ถึงกับได้รับอันตรายแก่กาย แต่ก็ถูกผู้เสียหายและชาวบ้านจับได้ในขณะนั้นจึงวินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยเป็นการกระทำเฉพาะตัว จึงเป็นความผิดฐานชิงทรัพย์หาใช้ปล้นทรัพย์ไม่ เพราะคนร้ายอื่นอีก ๓ คน มิได้ร่วมประทุษร้ายหรือขู่เข็ญผู้เสียหายกับพวกแต่อย่างใด
Result
พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๙ วรรค ๒ แม้จำเลยจะมีอายุไม่เกิน๒๐ ปีขณะกระทำผิด ก็ไม่สมควรลดมาตราส่วนโทษให้ จึงให้จำคุกไว้๑๐ ปี จำเลยเคยต้องโทษจำคุกฐานชิงทรัพย์มีกำหนด ๔ เดือน ๑๕ วันพ้นโทษไปภายในเวลา ๕ ปี มากระทำผิดคดีนี้อีก เพิ่มโทษตามมาตรา ๙๒หนึ่งในสามแต่จำเลยรับสารภาพชั้นสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาลดโทษให้ ๑ ใน ๓ ตามมาตรา ๗๘ เห็นสมควรไม่เพิ่มไม่ลด คงจำคุกไว้ ๑๐ ปีริบปืนและปลอกกระสุนของกลาง
