คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยลักทรัพย์
ระหว่างพิจารณาศาลชั้นต้นปล่อยจำเลยชั่วคราวโดยให้มีประกันตัว ศาลนัดฟังคำพิพากษาวันที่ 17 ธันวาคม2511 แต่นางสาวอรทัย ศุขโต นายประกันไม่สามารถส่งตัวจำเลยตามนัดได้
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม 2511 ปรับนางสาวอรทัย ศุขโต นายประกันฐานผิดสัญญา เป็นเงิน 80,000 บาท เต็มตามสัญญา และให้ชำระค่าปรับภายใน 15 วัน ในวันเดียวกันนั้นได้ออกหมายจับจำเลยมาฟังคำพิพากษาด้วย แต่ก็ไม่ได้ตัวจำเลยภายใน 1 เดือนนับแต่วันออกหมายจับ ศาลจึงอ่านคำพิพากษาลับหลังจำเลยให้จำคุกจำเลย 4 ปีต่อมาวันที่ 29 มกราคม 2513 นางสาวอรทัยนายประกันยื่นคำร้องต่อศาลชั้นต้นว่าได้แจ้งให้ตำรวจจับจำเลยได้แล้ว ขอส่งตัวจำเลยต่อศาลศาลสั่งให้รับตัวไว้ ครั้นวันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2513 นางสาวอรทัยนายประกันยื่นคำร้องต่อศาลชั้นต้นว่า นับแต่จำเลยไม่มาฟังคำพิพากษาตามนัดนายประกันมิได้นิ่งนอนใจ ได้ออกติดตามหาตัวจำเลยทั้งในกรุงเทพฯ และต่างจังหวัด และยังได้จ้างให้คนอื่นตามด้วย
สิ้นเงินค่าใช้จ่ายเป็นจำนวนมาก ต่อมาผู้ที่นายประกันจ้างให้ติดตามนั้นแจ้งว่าพบตัวจำเลยถูกจับอยู่ที่สถานีตำรวจ นายประกันจึงได้ขอให้ส่งตัวจำเลยไว้ในคดีนี้ จึงขอให้ศาลพิจารณาลดค่าปรับที่ได้สั่งปรับไปนั้นด้วยศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า จำเลยถูกจับในคดีอื่น ไม่ใช่นายประกันนำตำรวจจับได้เองไม่มีเหตุจะลดค่าปรับนางสาวอรทัยนายประกันอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นสมควรลดค่าปรับให้ 1 ใน 4 คงปรับ 60,000 บาทนางสาวอรทัยนายประกันฎีกาขอลดค่าปรับลงอีกศาลฎีกาเห็นว่า ข้อหาของจำเลยเป็นความผิดฐานลักทรัพย์โดยมีเหตุฉกรรจ์เท่านั้นทรัพย์ที่จำเลยลักไปเป็นเงิน 729.25 บาท เมื่อศาลนัดฟังคำพิพากษาครั้งแรกในวันที่ 13 ธันวาคม 2511 จำเลยก็มาศาล
หากแต่ไม่ได้ฟังเพราะศาลเลื่อนการอ่านคำพิพากษาไปซึ่งถ้าจำเลยได้ฟังคำพิพากษาเสียในนัดแรกแล้ว คงไม่มีเหตุพิพาทเกิดขึ้น และนับแต่ออกหมายจับเป็นเวลา 1 ปีเศษแล้วก็ยังจับจำเลยไม่ได้ การได้ตัวจำเลยมาลงโทษตามคำพิพากษาก็เพราะความขวนขวายเอาใจใส่ติดตามของนายประกัน ทั้งน่าเชื่อว่านายประกันได้สิ้นเงินค่าใช้จ่ายในการติดตามมิใช่น้อย รูปคดีมีเหตุสมควรลดหย่อนค่าปรับลงอีกได้พิพากษาแก้เป็นปรับ 40,000 บาท
