คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้ศาลเดิมไต่สวนมูลฟ้องแล้วเห็นว่าคดีฉะเพาะจำเลยที่ ๑ พะยานหลักฐานไม่เพียงพอ จึงให้ยกเสีย
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์ข้อเท็จจริง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าคำสั่งของศาลเดิมที สั่งให้ยกข้อหานั้นมีผลเท่ากัน คำพิพากษาโจทก์อุทธรณ์ไม่ได้ ต้องห้ามตาพ.ร.บ.อุทธรณ์มาตรา ๓ โจทก์ฎีกาว่าพ.ร.บ.อุทธรณ์มาตรา ๓ กล่าวถึงฉะเพาะคดีที่ได้มีคำพิพากษาแล้วหาบังคับถึงคดีที่ศาลไต่สวนมูลฟ้องแล้วมีคำสั่งไม่ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์อ้างฎีกาบันทัดที่ ๗๙๒/๒๔๗๖
