คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้ โจทย์ฟ้องขอให้แสดงว่าที่ดินพิพาท ซึ่งจำเลยนำรังวัดออกโฉนดหมาย ๘๐๐๙ เป็นที่ธรณีสงฆ์ของวัดโบสถ์ให้ถอนชื่อจำเลยออกจากเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ ฯลฯ จำเลยต่อสู้ว่า ที่พิพาทมิใช้ที่วั ฯลฯ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ที่พิพาทเป็นที่ของวัดโบสถ์พิพากษาให้โจทก์ชนะคดีตามฟ้อง
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะให้ทำลายโฉนดที่ดิน ในเขตเส้นสีแดงของแผนที่พิพาท
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลฎีกาคงฟังว่า ที่พิพาทเป็นของวัดโบสถ์ข้อที่ว่าขุนศารทฯ เป็นตัวแทนของวัดได้ไปทำสัญญาประณีประนอมกับจำเลยนั้น
ศาลฎีกาเห็นว่าขุนศารทฯหาใช่ตัวแทนของวัดไม่ เพราะวัดไม่ได้แต่ตั้งอย่างใดเลย หากแต่ศึกษาธิการจังหวัดมอบหมายให้ไปชี้เขตเพื่อเจ้าพนักงานทำการรังวัด และขุนศารทฯได้นำชี้เสร็จแล้ว แต่ความจริงศึกษาธิการจะตั้งตัวแทนให้วัดก็ไม่ได้ ศาลฎีกาจึง
Result
พิพากษายืน
