คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยออกเช็คสั่งธนาคารจ่ายเงินแก่ผู้ถือในวันที่ ๒๒ กันยายน ๒๕๒ วันที่ ๒๕ กันยายน ๒๕๐๒ ผู้ถือไปขอรับเงินธนาคารปฏิเสธไม่จ่ายเงินเพราะเงินในบัญชีของจำเลยมีไม่พอจ่าย โดยจำเลยเจตนาไม่ให้มีการจ่ายเงินตามเช็คนั้น ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๓
จำเลยให้การปฏิเสธความผิด
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษ
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์นำสืบไม่ได้ว่าในขณะออกเช็คไม่มีเงินของจำเลยในบัญชีธนาคารอันจะฟังให้ใช้เงินได้ หรือมีเงินในบัญชีไม่พอจะใช้เงินได้ในขณะออกเช็คตามที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๓ ข้อ ๒, ๓ เพราะผู้ถือเอาเช็คไปขึ้นเงินหลังวันที่ ๒๒ กันยายน ๒๕๐๒ ๓ วันธนาคารจึงปฏิเสธไม่จ่ายเงิน เพราะเงินของจำเลยมีไม่พอ จะฟังว่าในวันที่ ๒๒ กันยายน ๒๕๐๒ จำเลยก็ไม่มีเงินในบัญชีเช่นเดียวกันยังไม่ได้ กรณีที่มีเงินพอจ่ายในวันออกเช็คมีบัญญัติไว้แล้วตามมาตรา ๓ ข้อ ๔, ๕ โดยเฉพาะการถอนเงินหรือห้ามธนาคารมิให้จ่ายเงินเท่านั้น การกระทำของจำเลยเท่าที่ได้ความจึงยังไม่เป็นความผิดตามกฎหมายที่โจทก์อ้าง
Result
พิพากษายืน
