คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นพนักงานรักษาความปลอดภัย จำเลยเลิกจ้างโจทก์เพราะเหตุโจทก์ไม่มีสัญชาติไทยโดยไม่จ่ายค่าชดเชยขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าชดเชยให้โจทก์พร้อมดอกเบี้ยจำเลยให้การว่า นายปีร์ ไม่ได้รับมอบอำนาจจากโจทก์ให้ฟ้องคดีนี้ลายมือชื่อของโจทก์ในหนังสือมอบอำนาจไม่ใช่ลายมือชื่อที่แท้จริง โจทก์ออกจากงานเพราะขาดคุณสมบัติโดยไม่มีสัญชาติไทย เป็นการพ้นจากตำแหน่งตามผลของกฎหมาย ไม่ใช่เพราะจำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยตรง จึงไม่มีสิทธิเรียกค่าชดเชย ขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์ว่า ใบมอบอำนาจให้ฟ้องคดีของโจทก์ไม่สมบูรณ์ เพราะมิได้ขีดฆ่าอากรแสตมป์ โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องพิเคราะห์แล้วจำเลยไม่ได้ให้การเป็นประเด็นไว้ จึงเป็นข้อที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลแรงงานกลาง แม้ปัญาหาเรื่องอำนาจฟ้องจะเป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน แต่ศาลฎีกายังไม่เห็นสมควรหยิบยกขึ้นวินิจฉัย จึงไม่รับวินิจฉัยให้เมื่อความปรากฏว่าโจทก์ไม่มีสัญชาติไทย โจทก์ไม่ได้พ้นจากตำแหน่งไปในตัว แต่จำเลยจะต้องดำเนินการให้โจทก์พ้นจากตำแหน่งไปอีกชั้นหนึ่งซึ่งการกระทำดังกล่าวเป็นการให้โจทก์ออกจากงานโดยโจทก์ไม่ได้กระทำผิดใด ๆจึงเป็นการเลิกจ้างตามความหมายของคำว่า "การเลิกจ้าง" ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ 2) ข้อ 46พิพากษายืน
