คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยร่วมกับพวกทำการปล้นทรัพย์ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๓,๓๔๐ และริบปืนของกลาง กับให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์ส่วนที่ยังไม่ได้คืน ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยกระทำผิดจริงดังฟ้อง พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๐, ๘๓ จำเลยอายุ ๑๙ ปีลดมาตราส่วนโทษลงเสีย ๑ ใน ๓ ตามมาตรา ๗๖ จำคุกจำเลยไว้ ๑๓ ปี๔ เดือน จำเลยรับสารภาพ ปรานีลดโทษให้ ๑ ใน ๓ ตามมาตรา ๗๘คงจำคุกจำเลยไว้ ๘ ปี ๑๐ เดือน ๒๐ วัน ริบปืนของกลาง ส่วนค่าเสียหายปรากฏว่าผู้เสียหายได้รับชดใช้ไปแล้ว จึงให้ยกคำขอข้อนี้
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๐, ๘๓ ให้จำคุกจำเลยไว้มีกำหนด๒๐ ปี จำเลยอายุ ๑๙ ปี แต่ยังไม่เกิน ๒๐ ปี ลดมาตราส่วนโทษที่กำหนดไว้ให้ ๑ ใน ๓ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๖ จำคุกจำเลยไว้มีกำหนด ๑๓ ปี ๔ เดือน จำเลยรับสารภาพในชั้นสอบสวน และชั้นศาลก็รับว่ากระชากสร้อยผู้เสียหาย เป็นประโยชน์แก่การพิจารณาลดโทษให้อีกกึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ คงจำคุกจำเลยไว้ ๖ ปี๘ เดือน นอกจากที่แก้ คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลฎีกาก็ฟังว่าจำเลยกระทำความผิดฐานปล้นทรัพย์ แต่เห็นว่าที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาวางบทความผิดของจำเลยและวางโทษเสียก่อนแล้วจึงลดมาตราส่วนโทษตามมาตรา ๗๖ โดยคิดหักทอนจากจำนวนโทษที่ได้วางไว้ด้วยวิธีเดียวกับการลดโทษนั้น ยังไม่ถูกต้องตามความประสงค์ของกฎหมายเพราะหาใช่เป็นการลดมาตราส่วนโทษที่กฎหมายกำหนดไว้สำหรับความผิดนั้นไม่ หากแต่เป็นการลดโทษที่ศาลวางไว้ในเบื้องต้นนั่นเอง
Result
จึงพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๐, ๘๓ แต่จำเลยมีอายุเพียง ๑๙ ปีและได้พิเคราะห์แล้วเห็นสมควรให้ลดมาตราส่วนโทษลงตามมาตรา ๗๖หนึ่งในสาม วางโทษจำคุกจำเลย ๑๓ ปี ๔ เดือน คำรับของจำเลยในชั้นสอบสวนและชั้นศาลเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา มีเหตุบรรเทาโทษจึงลดโทษให้ตามมาตรา ๗๘ กึ่งหนึ่ง คงให้จำคุกจำเลย ๖ ปี ๘ เดือนนอกจากที่แก้นี้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์
