คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยสมคบกันมีไม้ที่ยังมิได้แปรรูป ไม่มีรอยตราค่าภาคหลวงและรอยตรารัฐบาลประทับไว้ในครอบครองโดยมิได้รับอนุญาต โดยจำเลยใช้รถยนต์บรรทุกชักลากไม้ของกลางจากเขตท้องที่จังหวัดลพบุรีเข้ามาในเขตอำเภอตาคลี ขอให้ลงโทษและริบไม้และรถยนต์ของกลาง
จำเลยทั้งสามให้การรับสารภาพ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ.๒๔๘๔ มาตรา ๖๙,๗๔ พระราชบัญญัติป่าไม้(ฉบับที่ ๔) พ.ศ.๒๕๐๓ มาตรา ๑๒ พระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม พ.ศ.๒๕๐๕ และประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๘๓ ให้ปรับจำเลยคนละ ๔๐๐ บาท ลดโทษให้กึ่งหนึ่งคงปรับคนละ ๒๐๐ บาท ไม้ของกลางให้ริบ รถยนต์ของกลางมิใช่อุปกรณ์ให้ได้รับผลในการกระทำผิดจึงไม่ริบ
โจทก์อุทธรณ์ขอให้ริบรถยนต์ของกลาง
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว ให้ริบรถยนต์ของกลาง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า การที่จำเลยใช้รถยนต์ของกลางขนไม้จากจังหวัดลพบุรีไปยังจังหวัดนครสวรรค์นั้น ถือได้ว่าจำเลยได้ใช้รถยนต์ขนไม้ของกลางจากจังหวัดลพบุรีให้มาอยู่ในความครอบครองของจำเลยที่จังหวัดนครสวรรค์ ซึ่งเป็นสถานที่ที่จำเลยกระทำผิดตามที่โจทก์กล่าวหา จึงเห็นได้ชัดว่า การที่จำเลยมีความผิดฐานมีไม้ของกลางไว้ในครอบครองโดยมิได้รับอนุญาตที่อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์ ก็โดยจำเลยใช้รถยนต์ของกลางขนไม้นั้นไปนั่นเอง ฉะนั้น รถยนต์จึงเป็นอุปกรณ์ที่ใช้ให้ได้รับผลในการกระทำผิด จึงต้องริบตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ.๒๔๘๔ มาตรา ๗๔ ทวิ
Result
พิพากษายืน ให้ยกฎีกาจำเลย
