คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยอาศัยปลูกเรือนในที่ของโจทก์เนื้อที่ 1 งานราคา 50 บาท ต่อมาจำเลยและสามีได้ถางฟันรุกที่ของโจทก์เนื้อที่ 2 ไร่ ราคา 400 บาท โจทก์ว่ากล่าวจำเลยเถียงกรรมสิทธิ์ จึงขอให้ขับไล่จำเลยและบริวาร และห้ามเกี่ยวข้องจำเลยต่อสู้ว่า จำเลยปลูกเรือนอยู่ในที่ดินของโจทก์เนื้อที่ 1 งานจริงโดยโจทก์ยกให้ ที่ดินอีกส่วนในฟ้องนั้น จำเลยและสามีบุกเบิกทำกินตลอดมาไม่ใช่ของโจทก์คดีคงพิพาทกันตรงที่พิพาทหมาย 1 และ 2 หมาย 1 โจทก์ตีราคา 50 บาท หมาย 2 ตีราคา 400 บาทศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ฟังว่าที่ดินหมายเลข 1 จำเลยอาศัยโจทก์ หมายเลข 2เป็นของจำเลย พิพากษาแก้ศาลชั้นต้นให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกไปจากที่ดินหมายเลข 1 ห้ามเกี่ยวข้อง
นอกจากที่แก้คงยืนจำเลยฎีกาขอให้ยกฟ้องโจทก์ตามศาลชั้นต้นศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้พิพาทกันเรื่องที่ดินเป็น 2 แห่ง แห่งหนึ่ง 50 บาท อีกแห่งหนึ่ง 400 บาท ศาลชั้นต้นยกฟ้องแต่ศาลอุทธรณ์แก้ศาลชั้นต้นให้ที่ดินแห่งที่มีราคา 50 บาท เป็นของโจทก์ ให้ขับไล่จำเลยและบริวาร เช่นนี้เป็นการแก้ไขเล็กน้อยฎีกาจำเลยต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริงตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 181/2492 คดีระหว่าง นายแดง เด็นอะหลีโจทก์ นางเหรียะ กับพวก จำเลยจึงให้ยกฎีกาจำเลย
