คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกร่วมกันใช้ขวานมีดโต้เป็นอาวุธฟันทำร้ายนายคำพันธ์ผู้ตาย ขณะที่กำลังนอนหลับในที่สำคัญเป็นบาดแผลฉกรรจ์หลายแห่ง อันเป็นความทารุณโหดร้าย และทรมานจนถึงแก่ความตาย ทั้งนี้โดยจำเลยกับพวกมีเจตนาฆ่า ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289 และริบขวานและมีดโต้ของกลาง
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว ฟังว่าจำเลยฆ่าผู้ตายโดยสาเหตุที่ถูกผู้ตายซึ่งเป็นสามีและมีภรรยามาก ข่มเหงทั้งร่างกายและจิตใจจึงเกิดอารมณ์วูบโดยมิได้มีการไตร่ตรองไว้ก่อน แต่การกระทำต่อสามีตนเองขณะกำลังนอนหลับอยู่ด้วยกัน เป็นการสำแดงจิตใจโหดร้ายทารุณ พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289(5)ให้ลงโทษประหารชีวิต แต่คำรับสารภาพของจำเลยในชั้นสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา และเมื่อพิเคราะห์สาเหตุดังกล่าว เห็นสมควรลดโทษตามมาตรา 78 กึ่งหนึ่ง คงจำคุกไว้ 12 ปี ริบของกลาง ยกเว้นมีดโต้ ซึ่งฟังไม่ได้ว่าใช้กระทำผิด
จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ไม่เชื่อว่าจำเลยจะกล้าฆ่าผู้ตายลำพังตนเองแต่ผู้เดียว พิพากษากลับให้ยกฟ้อง ริบของกลาง ยกเว้นมีดโต้ซึ่งมิได้ใช้กระทำผิด
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า จำเลยกับพวกคบคิดฆ่าผู้ตายแต่การที่จำเลยกับพวกใช้ขวานฟันผู้ตายถึง 16 แผลนั้น หาใช่ถึงขนาดที่จะถือว่าเป็นการฆ่าโดยทารุณโหดร้าย เพียงแต่มีเจตนาจะให้ตายทันทีจำเลยคงมีความผิดตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288
Result
พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 ส่วนกำหนดโทษให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น.
