คำฟ้องและคำให้การ
โจทย์ฟ้องหาว่าจำเลยชิงทรัพย์ ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๕๔,๒๙๘,๒๙๙,๓๐๐
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยติดตามก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๙๙ ให้จำคุก ๓ ปี
ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า การทำร้ายร่างกายขาดตอนจากการลักทรัพย์แล้ว จึงพิพากษาแก้ว่าจำเลยติดตามมาตรา ๒๙๓,และ ๒๕๔ ให้จำคุก๘ เดือน โจทก์ฎีกาว่า จำเลยควรผิดมาตรา ๓๐๐ ศาลฎีกาพิเคราะห์แล้ว ปรากฎว่าจำเลยลักบุหรี่ของเจ้าทรัพย์แล้วก็พาเดินเรื่อย ๆ ไป เจ้าทรัพย์กับนายเล้งก็ได้ติดตามไปในขณะนั้น ชั่วระยะทางเพียงเล็กน้อย ( ประมาณ ๒ ชั่วห้อง ) ก็ทันจำเลย ๆ จึงใช้มือชกต่อยนายเล้งมีบาดเจ็บ แสดงให้เห็นว่าการที่จำเลยทำร้ายนายเล้ง ก็เพื่อระงับการติดตามของคนเหล่านั้น โดยหวังผลที่จะพาเอาบุหรี่ที่ลักมานั้นไป และเพื่อหลีกเลี่ยงให้พ้นผิดอาญาสำหรับความผิดฐานลักทรัพย์ที่ได้กระทำลง ย่อมเป็นความผิดต่อเนื่องเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน ความผิดของจำเลยต้องด้วย ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๓๐๐ วรรคต้น
Result
จึงพิพากษาแก้ว่า จำเลยผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๓๐๐ วรรคต้น ให้จำคุก ๕ ปี ลดตามมาตรา ๕๙ เสีย ๒ ปี คงจำคุก ๓ ปี
