คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249 จำเลยต่อสู้ว่า กระทำโดยป้องกันศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษตามมาตรา 251, 53 คงจำคุก 5 ปีจำเลยฝ่ายเดียวอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ จึงพิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาว่า ไม่ใช่เรื่องป้องกันตัว แม้จะฟังว่าป้องกันก็เป็นการเกินสมควรแก่เหตุศาลฎีกาเห็นว่า
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยฐานป้องกันตัวเกินสมควรแก่เหตุ โจทก์พอใจในคำวินิจฉัยนั้นแล้ว มิได้อุทธรณ์หรือทำคำแก้อุทธรณ์คัดค้านโต้แย้งไว้แต่ประการใด ปัญหาข้อนี้จึงเป็นอันยุติ โจทก์จะกลับรื้อฟื้นในชั้นฎีกาเช่นนี้ไม่ได้ คงเหลือแต่ปัญหาเพียงว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันเกินกว่าเหตุหรือไม่ ข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยกับนายน้อย นายจุ่นผู้ตายมึนเมาสุราเดินทางมาด้วยกัน ผู้ตายมีไม้คนละอัน และมีมีดพกปลายแหลมด้วยอีก 1 เล่ม ได้เข้ากลุ่มรุมใช้ไม้ตีจำเลยจำเลยแย่งมีดพกเล่มนั้นมาได้ นายจุ่นกลับเข้ากอดปล้ำตัวจำเลยไว้และนายน้อยฉวยไม้เข้ามาตีจำเลยอีก จำเลยไม่มีโอกาสจะหลบหนีจึงได้ใช้มีดพกแทงไปในขณะนั้น และถูกผู้ตายทั้งสองเป็นบาดแผลตามใบชันสูตรบาดแผล ดังนี้ เห็นว่า เป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุจึง
Result
พิพากษายืน
