คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาบังคับจำเลยส่งเด็กชายบุญส่งบุตรโจทก์ให้แก่โจทก์ ห้ามจำเลยใช้อำนาจปกครองเด็กต่อไปจำเลยต่อสู้ว่าโจทก์ไม่มีสิทธิฟ้อง ฯลฯศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้จำเลยส่งตัวเด็กชายบุญส่งให้แก่โจทก์และไม่ให้จำเลยใช้อำนาจปกครองเด็กชายบุญส่งต่อไปจำเลยฎีกาศาลฎีกาตรวจสำนวนแล้ว ได้ความว่าโจทก์เป็นบิดาเด็กชายบุญส่งโดยทำการสมรสกับนางต้อย ต่อมาโจทก์กับนางต้อยหย่าขาดจากสามีภริยากันแล้ว นางต้อยจึงคลอดบุตรชายคนหนึ่งคือเด็กชายบุญส่ง ต่อมานางต้อยได้ทำพินัยกรรมยกที่ดินรวม 4 โฉนดให้แก่เด็กชายบุญส่งโดยระบุชัดว่าเด็กชายบุญส่งบุตรของตนเกิดด้วยนายประเสริฐ ข้อความในพินัยกรรมระบุไว้ว่า ในระหว่างเด็กชายบุญส่งอายุยังไม่บรรลุนิติภาวะให้นางเต็มป้าเป็นผู้ดูแลหาผลประโยชน์ให้แก่เด็กชายบุญส่งเป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์ต่อไป
เมื่อบรรลุนิติภาวะแล้ว ให้นางเต็มโอนที่นานั้นให้แก่เด็กชายบุญส่งปกครองกรรมสิทธิ์ต่อไป หลังจากทำพินัยกรรมแล้วต่อมานางต้อยก็ตาย เด็กชายบุญส่งคงอยู่ในความปกครองของจำเลยผู้เป็นป้า โจทก์ขอให้ส่งตัวเด็กชายบุญส่งแก่โจทก์ แต่จำเลยไม่ยอมส่งอ้างว่าจำเลยเป็นผู้ปกครองเด็กโดยชอบศาลฎีกาเห็นว่า พินัยกรรมมุ่งหมายถึงเรื่องการดูแลปกครองทรัพย์ของเด็กมากกว่า และแม้จะฟังว่านางต้อยได้ตั้งจำเลยเป็นผู้ปกครองด้วยก็ดี เมื่อปรากฏว่าโจทก์ผู้เป็นบิดาเด็กยังอยู่ และยังมิได้ถูกถอนอำนาจปกครอง พินัยกรรมข้อนี้ก็หามีผลไม่ เพราะนางต้อยมิใช่ผู้ตายทีหลัง และตามกฎหมายบิดาเป็นผู้มีอำนาจปกครองบุตรซึ่งยังไม่บรรลุนิติภาวะ ฯลฯจึง
Result
พิพากษายืน
