คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า ได้ขายฝากที่ดินและสิ่งปลูกสร้างไว้แก่จำเลยเป็นเงิน ๘๐๐๐ บาท ภายหลังโจทก์ขอไถ่ถอนได้ชำระเงิน ๘๐๐๐ บาทแก่จำเลยแล้ว จำเลยบิดพลิ้วไม่ไปแก้ทะเบียนการไถ่ถอน จึงขอให้บังคับจำเลยแก้ทะเบียนการไถ่ถอนหรือส่งโฉนดกับสัญญาขายฝาก จำเลยแก้ว่า โจทก์มิได้ไถ่ถอนภายในกำหนด จึงตกเป็นกรรมสิทธิของจำเลยแล้ว ฯลฯ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โดยฟังว่าโจทก์มิได้ชำระเงินค่าไถ่ถอนแก่จำเลย
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาได้สั่งตามคำร้องของโจทก์ว่า คดีนี้มีมติในที่ประชุมใหญ่ว่า เป็นคดีมีทุนทรัพย์ ๘๐๐๐ บาท ให้โจทก์เสียค่าขึ้นศาลในจำนวนทุนทรัพย์ ๘๐๐๐ บาท แล้วให้ศาลชั้นต้นรับฎีกาโจทก์ ศาลชั้นต้นได้เรียกค่าขึ้นศาลเพิ่มขึ้นตามจำนวนทุนทรัพย์ทั้งสามศาล โจทก์จึงยื่นคำร้องต่อศาลฎีกาว่า ค่าขึ้นศาลที่เพิ่มขึ้นนี้เข้าใจว่า ศาลฎีกาประสงค์ให้เรียกเพิ่มเฉพาะศาลฎีกาเท่านั้น จึงขอคืนค่าขึ้นศาลที่เกินด้วย ศาลฎีกาคงวินิจฉัยข้อเท็จจริงยืนตามศาลอุทธรณ์แต่เรื่องค่าขึ้นศาล ศาลฎีกามุ่งหมายให้โจทก์เสียค่าขึ้นศาลในชั้นฎีกาเท่านั้น ค่าขึ้นศาลชั้น ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เป็นเรื่องที่ผ่านเลยมาจนกระทั่งได้มีคำพิพากษาของทั้งสองแล้ว จึงให้คืนให้โจทก์ไป
