คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม 2521 เจ้าพนักงานตำรวจได้จับกุมตัวนายจิ่น ก้านเหลือง และนายเฉลียว กำเหนิดโทน ในข้อหาร่วมกันพยายามฉ้อโกงทรัพย์ มอบให้พนักงานสอบสวนเพื่อทำการสอบสวน ต่อมาวันที่ 28สิงหาคม 2521 จำเลยได้ทำสัญญาประกันตัวนายจิ่น และนายเฉลียว ต่อพนักงานสอบสวนตามที่พนักงานสอบสวนกำหนด ถ้าว่าจะส่งจำเลยไม่นำตัวนายจิ่น และนายเฉลียวมาตามกำหนดนัดจำเลยยอมใช้เงินให้คนละ30,000 บาท รวมเงินตามสัญญาทั้ง 2 ฉบับเป็นเงิน 60,000 บาทพนักงานสอบสวนและโจทก์จึงปล่อยนายจิ่นกับนายเฉลียวไปชั่วคราวโดยให้ส่งตัวผู้ต้องหาทั้งสองครั้งสุดท้ายในวันที่ 5 มกราคม 2522 แต่จำเลยไม่สามารถส่งตัวผู้ต้องหาทั้ง 2 ตามกำหนดนัดได้อันเป็นการผิดสัญญา และจำเลยได้ขอเลื่อนการส่งตัวผู้ต้องหาทั้ง 2 อีกหลายครั้งแต่ก็ไม่สามารถส่งตัวผู้ต้องหาได้
พนักงานสอบสวนได้ทวงถามให้จำเลยชำระค่าปรับที่กำหนดไว้ตามสัญญาแต่จำเลยไม่ยอมชำระ ขอให้บังคับจำเลยชำระค่าปรับพร้อมดอกเบี้ยจำเลยให้การว่าจำเลยได้ทำสัญญาประกันตัวนายจิ่นและนายเฉลียวตามที่โจทก์ฟ้องจริง โจทก์กำหนดให้ส่งตัวผู้ต้องหาครั้งสุดท้ายในวันที่ 15 มกราคม 2522 จำเลยไม่ต้องรับผิดค่าปรับถึงคนละ 30,000 บาท เพราะความผิดที่ผู้ต้องหาถูกกล่าวหามีอัตราโทษต่ำ หากจะให้จำเลยรับผิดไม่ควรเกินคนละ 10,000 บาท จำเลยได้ติดตามผู้ต้องหาทั้งสองจนส่งตัวนายจิ่นให้โจทก์ได้ในวันที่ 24 มกราคม 2522 และนายจิ่น ถูกฟ้องต่อศาลแล้ว โจทก์จึงไม่เสียหาย และจำเลยได้ติดตามจับตัวนายเฉลียวแล้วมอบให้พนักงานสอบสวนสถานีตำรวจภูธรอื่นควบคุมตัวไว้ และแจ้งให้โจทก์ทราบแล้ว จึงควรรับผิดไม่เกิน 20,000 บาทศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระค่าปรับรายนายจิ่น 5,000 บาทและรายนายเฉลียว 20,000 บาท
รวมเป็นเงิน 25,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยโจทก์จำเลยต่างอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2518 มาตรา 6 บัญญัติว่า "ในคดีที่ราคาทรัพย์สินหรือจำนวนทุนทรัพย์ที่พิพาทไม่เกินห้าหมื่นบาทและศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาหรือคำสั่งศาลชั้นต้นหรือเพียงแต่แก้ไขเล็กน้อยห้ามมิให้คู่ความฎีกาในข้อเท็จจริง ฯลฯ" สำหรับคดีนี้โจทก์ฟ้องจำเลยเรียกเงินค่าปรับตามสัญญาประกันตัวนายจิ่น 30,000 บาท ตามสัญญาประกันตัวนายเฉลียว30,000 บาท โดยโจทก์ฟ้องจำเลยเรียกเงินดังกล่าวรวมมาในฟ้องฉบับเดียวกันศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้จำเลยชำระเงินค่าปรับตามสัญญาประกันนายจิ่นจำนวน 5,000 บาท และให้จำเลยชำระเงินค่าปรับตามสัญญาประกันตัวนายเฉลียวจำนวน 20,000 บาท
พร้อมดอกเบี้ยโจทก์ฎีกาขอให้จำเลยชำระค่าปรับจำนวนตามที่ระบุไว้ในสัญญาประกันซึ่งเป็นฎีกาเถียงในข้อเท็จจริง และทุนทรัพย์คดีนี้ก็ต้องถือตามจำนวนเงินในสัญญาประกันแต่ละฉบับ คือฉบับละ 30,000 บาท เพราะค่าปรับตามสัญญาทั้งสองฉบับเป็นคนละรายแบ่งแยกรับผิดเป็นส่วนสัด เมื่อทุนทรัพย์แต่ละรายไม่เกินห้าหมื่นบาทเช่นนี้ ฎีกาของโจทก์จึงต้องห้ามตามบทกฎหมายดังกล่าวข้างต้น ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยพิพากษายืน
