คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ลงโทษจำเลยฐานปล้นทรัพย์ตามมาตรา ๓๐๑
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ปรากฎว่าจำเลยฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เมื่อวันที่ ๓ ตุลาคม พ.ศ. ๒๔๗๙ แลมายื่นฎีกาเมื่อวันที่ ๓ พฤศจิกายน พ.ศ.๒๔๗๙ โจทก์คัดค้านว่าฎีกาจำเลยขาดอายุความ
ศาลฎีกาเห็นว่าตามประมวลพิจารณาอาญา ม.๒๑๖ มีข้อความและมุ่งหมายให้ถือเอาวันอ่านคำพิพากษาเป็นวันอันเป็นเหตุให้เริ่มมีการนับอายุความ มิใช่ให้ถือเอาเป็นวันคำณวนเข้าในกำหนดอายุความด้วย ส่วนจะเริ่มคำณวนวันใดเข้าในกำหนดอายุความนั้นมีบัญญัติไว้ในประมวลแพ่ง ฯ ม.๑๕๖ แล้ว เห็นว่าตามมาตรา ๑๕๙ คดีนี้ต้องถือเอากำหนดวันในเดือนตุลาคม คำณวนอายุความ คือแต่วันที่ ๔ ตุลาคม ถึงวันที่ ๓ พฤศจิกายน เป็นเวลา ๓๑ วัน ฎีกาจำเลยจึงไม่ขาดอายุความ
Result
พิพากษาให้ลงโทษจำเลยโดยฟังข้อเท็จจริงยืนตามศาลอุทธรณ์
