Supreme Court Judgment No. 1285/2492

พ.ศ. 2492 ศาลฎีกา

Legal principle (summary)

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2481 (ฉะบับที่ 3) มาตรา 8 แต่ พ.ร.บ.ฉะบับนี้มีเพียง 5 มาตรา และมาตรา 4 เท่านั้นเป็นบทลงโทษ ฉะนั้นจึงเป็นที่เห็นได้ว่า โจทก์คงจะขอให้ลงโทษตามมาตรา 4 แต่โจทก์อ้างผิดไป ตามมาตรา 192 วรรค 4 ศาลย่อมมีอำนาจลงโทษได้.

Provisions the court ruled on

ป.วิ.อ. Section 192 พ.ร.บ.จราจรทางบก (ฉบับที่ 3) พ.ศ.2481 Section 4

คำฟ้องและคำให้การ

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. ๒๔๗๗ มาตรา ๕,๑๒,๒๙(๔) กฎกระทรวงมหาดไทย ข้อ ๑๓(๑) ออกตามความใน พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. ๒๔๗๗ มาตรา ๗๐ พ.ร.บ.จราจรทางบก (ฉะบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๔๘๑ มาตรา ๘

จำเลยให้การรับสารภาพ

คำพิพากษาศาลล่าง

ศาลชั้นต้นเห็นว่าโจทก์มิได้อ้างมาตราใน ก.ม.ซึ่งบัญญัติว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิด พิพากษายกฟ้อง

ศาลอุทธรณ์เห็นว่าตามมาตราต่าง ๆ ที่โจทก์อ้างมาในคำขอท้ายฟ้องไม่ใช่บทลงโทษ บทลงโทษคือมาตรา ๔ แห่ง พ.ร.บ.จราจรทางบก (ฉะบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๔๘๑ แต่โจทก์มิได้อ้างมาตรานี้มาเป็นบทลงโทษ กลับอ้างมาตรา ๘ ที่ไม่มีใน พ.ร.บ.จึงเป็นที่เห็นได้ว่าเป็นเรื่องผิดหลง คือโจทก์ต้องการอ้างมาตรา ๔ แห่ง พ.ร.บ.จราจรทางบก ฉะบับที่ ๓ ไม่ใช่มาตรา ๘ บทกฎหมายฉะบับนี้มีเพียง ๕ มาตรา และโจทก์ไม่ได้ประสงค์อ้างมาตราอื่น นอกจากมาตรา ๔ ฉะนั้นโจทก์ขอให้ลงโทษคงเป็นมาตรา ๔ แต่โจทก์อ้างผิดไป ตามมาตรา ๑๙๒ วรรค ๔ แห่ง ป.ม.วิ.อาญา ศาลย่อมมีอำนาจลงโทษได้ จึงพิพากษากลับให้ลงโทษจำเลยตาม มาตรา ๔ พ.ร.บ.จราจรทางบก (ฉะบับที่ ๓) พ.ศ . ๒๔๘๑ , ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๕๙ ให้ปรับ ๕๐ บาท

ศาลฎีกาวินิจฉัย

จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงตามฟ้องโจทก์สืบสมเข้ามาตรา ๑๙๒ วรรค ๔ แม้หากมาตราแห่งกฎหมายที่ขอให้ลงโทษจะผิดพลาดไป ก็ลงโทษได้

Result

พิพากษายืน.

Matter details

Panel of judges: ลัดพลีธรรมประคัลภ์ · นาถปรีชา · นนทปัญญา
Lower court: ศาลแขวงพระนครใต้ - หลวงอนุสสรนิติสาร
ศาลอุทธรณ์ - นายพร สารสิทธิประกาศ
Source: กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก

Search on the Supreme Court site

Facing a similar situation?

Describe your situation for a free initial check, or consult a lawyer who will look at your own facts.

Check my case free Find a lawyer

Judgments on the same provisions

Supreme Court Judgment No. 599/2506

ฟ้องกล่าวบรรยายข้อเท็จจริงแห่งการกระทำของจำเลยหลายประการและโจทก์สืบได้สมบ้างไม่สมบ้างเมื่อการกระทำที่ฟังได้สมฟ้องนั้นเป็นการกระทำซึ่งเป็นความผิดตามที่โจทก์ฟ้องแล้วศาลย่อมลงโทษจำเลยได้ตามฟ้อง จะถือว่าเ…

Supreme Court Judgment No. 3672/2568

โจทก์บรรยายฟ้องโดยสรุปว่า จำเลยลักเงินสดของผู้เสียหายไปรวม 5 ครั้ง เป็นเงินทั้งสิ้น 9,804,760 บาท โดยใช้รถจักรยานยนต์เป็นยานพาหนะเพื่อความสะดวกแก่การกระทำความผิด การพาทรัพย์นั้นไป หรือเพื่อให้พ้นการจั…

Supreme Court Judgment No. 1546/2568

ความผิดตาม ป.อ. มาตรา 339 ที่โจทก์ขอให้ลงโทษกำหนดอัตราโทษอย่างต่ำไว้ให้จำคุกตั้งแต่ห้าปีขึ้นไป แม้จำเลยให้การรับสารภาพตามฟ้อง ศาลต้องฟังพยานโจทก์จนกว่าจะพอใจว่าจำเลยได้กระทำผิดจริงตาม ป.วิ.อ. มาตรา 17…

Supreme Court Judgment No. 1044/2568

โจทก์บรรยายฟ้องไว้ชัดเจนแล้วว่าจำเลยที่ 1 เป็นบุคคลคนเดียวกันกับจำเลยที่ 2 ในคดีหมายเลขดำที่ คม 1/2564 ของศาลจังหวัดเวียงสระ และจำเลยที่ 7 เป็นบุคคลคนเดียวกับจำเลยที่ 1 ในคดีหมายเลขดำที่ คม 1/2564 ของ…

Supreme Court Judgment No. 809/2568

จำเลยดึงสลากกินแบ่งรัฐบาลที่ยังไม่ได้ตรวจไปจากมือของโจทก์ร่วมโดยไม่ได้รับอนุญาต ต่อมาโจทก์ร่วมปล่อยให้จำเลยนำสลากกินแบ่งรัฐบาลของโจทก์ร่วมไปตรวจรางวัลได้ การกระทำของจำเลยเป็นเพียงการถือวิสาสะเท่านั้น…

Judgments are provided for research. Every case turns on its own facts and this is not legal advice for your matter; the authoritative version is the Supreme Court's.