คำฟ้องและคำให้การ
ข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยได้ใช้ปืนยิงผู้ตาย โดยมีสาเหตุว่า ในตอนกลางคืนก่อนเกิดเหตุ ยางแผ่น ๔ - ๕ แผ่นของจำเลยหายไป แต่ไม่รู้ว่าใครเป็นคนร้าย จึงได้ไปแจ้งความต่อผู้ใหญ่บ้านไว้ รุ่งเช้าจำเลยไปพบยางซ่อนอยู่ในป่าได้ไปซุ่มดักรอคอยอยู่ห่างกองยาง ๑๐ วา นาน ๓ - ๔ ชั่วโมง ผู้ตายก็ออกมาจากที่ซ่อนพอเดินไปได้ ๓ - ๔ วา จำเลยใช้ปืนยิงผู้ตายตายแล้วจำเลยก็เข้ามอบตัวต่อผู้ใหญ่บ้าน โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนโดยเจตนา
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีผิดตาม มาตรา ๒๘๘, ๗๘ ให้จำคุก ๗ ปี ๖ เดือน
จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์แก้ว่าจำเลยมีผิดตาม มาตรา ๒๘๘ ประกอบด้วย มาตรา ๖๘, ๖๙ และ ๗๘ ให้จำคุก ๒ ปี ๘ เดือน นอกจากแก้ยืนตามศาลชั้นต้น โจทก์ , จำเลย ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยโดยที่ประชุมใหญ่ว่า การกระทำของจำเลยไม่เป็นป้องกันสิทธิของตนให้พ้นจากอันตรายซึ่งเกิดจากการประทุษร้ายอันละเมิดต่อประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๖๘ จำเลยมีทางอื่นที่จะทำได้หลายประการ เพื่อไม่ให้ผู้ตายเอาทรัพย์ไป
Result
พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
