Supreme Court Judgment No. 1213/2510

คำฟ้องและคำให้การ

คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาบังคับตามสัญญาประนีประนอมยอมความ จำเลยไม่ปฏิบัติตามคำบังคับของศาล โจทก์นำยึดทรัพย์จำเลยขายทอดตลาด จำเลยร้องขอให้มีการขายใหม่อ้างว่าราคาที่ขายได้ต่ำไป ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้อง

คำพิพากษาศาลล่าง

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ร้องจึงยื่นคำร้องขอเฉลี่ยหนี้จากการขายทอดตลาดทรัพย์รายนี้ ศาลชั้นต้นสั่งคำร้องว่า คำร้องนี้ยื่นหลังสิบสี่วันนับแต่วันขายทอดตลาดจึงให้ยก

ผู้ร้องอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

ศาลฎีกาวินิจฉัย

ผู้ร้องฎีกา

ศาลฎีกาเห็นว่า ในกรณีที่ยึดทรัพย์สินเพื่อขายทอดตลาด ผู้ร้องจะต้องขอเฉลี่ยภายในสิบสี่วันนับแต่วันขายทอดตลาด ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๙๐ คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำสั่งที่ให้ขายทอดตลาดทรัพย์ของศาลชั้นต้น จึงต้องถือว่าวันขายทอดตลาดทรัพย์ คือวันที่ ๑๐ มีนาคม ๒๕๐๙ แต่ผู้ร้องยื่นคำร้องขอเฉลี่ยเมื่อวันที่ ๒๙ มิถุนายน ๒๕๐๙ จึงเกินกำหนดเวลาที่ผู้ร้องจะยื่นขอเฉลี่ยได้