คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้อาวุธปืนยิงนายทองหล่อ เขียนกัน 1 นัดโดยเจตนาฆ่า แต่นายทองหล่อรู้ตัวและหลบบังนายรอดหรือบุญรอด หุ่นเสือกระสุนปืนจึงพลาดไปถูกนายรอดหรือบุญรอด หุ่นเสือ ถึงแก่ความตายแล้วจำเลยยังใช้ปืนตีนายทองหล่อ เขียนกันอีกหลายที ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 60, 80 และ 297, 90, 91
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดฐานฆ่านายรอดหรือบุญรอดหุ่นเสือ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 60 และฐานทำร้ายร่างกายนายทองหล่อ เขียนกันตามมาตรา 297 แต่ไม่ผิดฐานพยายามฆ่านายทองหล่อให้ลงโทษตามมาตรา 288 อันเป็นกระทงหนัก จำคุก 20 ปี
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา 288, 297ให้ลงโทษตามมาตรา 288 ซึ่งเป็นกระทงหนัก
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า จำเลยมิได้เจตนาจะฆ่านายทองหล่อ เขียนกัน หากเจตนาฆ่านายรอดหรือบุญรอด หุ่นเสือ กระสุนปืนที่จำเลยใช้ยิงก็ถูกนายรอดถึงแก่ความตาย จำเลยก็ต้องมีความผิดฐานฆ่านายรอดหรือบุญรอดหุ่นเสือ ตายโดยเจตนาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 กรณีเช่นนี้ถือไม่ได้ว่าข้อเท็จจริงตามที่ปรากฎในทางพิจารณาแตกต่างกับข้อเท็จจริงที่กล่าวในฟ้อง อันเป็นเหตุให้ศาลต้องพิพากษายกฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 และจำเลยยังมีความผิดฐานทำร้ายนายทองหล่อ เขียนกัน ผู้เสียหายได้รับบาดเจ็บสาหัสตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 297 อีกกระทงหนึ่ง
Result
พิพากษายืน.
