คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานมีฝิ่นนอกร้านจำหน่ายฝิ่นโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน
จำเลยให้การว่าได้รับอนุญาตและซื้อฝิ่นของกลางจากเจ้าพนักงานถูกต้องตามกฎหมาย ศาลชั้นจ้นพิพากษายกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ฝิ่น ๒๔๗๒ มาตรา ๕๒ พ.ร.บ.ฝิ่น (ฉบับที่ ๔) ๒๔๘๑ มาตรา ๖ ปรับ ๓๙๐ บาท
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า ฝิ่นของกลางไม่ใช่ฝิ่นที่จำเลยซื้อมาจากเจ้าพนักงาน เพราะฝิ่นที่จำเลยซื้อมานั้น จำเลยลงบัญชีว่าจำหน่ายไปหมดแล้ว พยานโจทก์เป็นผู้ได้ตรวจดูบัญชีซื้อฝิ่นและบัญชีร้านฝิ่นของจำเลยแล้วบันทึกไว้ ขณะเป็นพยาน ๆ ยังได้รับรองต่อหน้าศาล โจทก์ไม่จำต้องอ้างบัญชีของจำเลยมาแสดงต่อศาลอีก ก็รับฟังเป็นความจริงได้
Result
พิพากษายืน
