เนื้อความคำพิพากษา
จำเลยเป็นผู้มีส่วนได้ในมรฏกแลเป็นผู้ปกครองทรัพย์มรฏกของผู้ตาย จำเลยได้ทำสัญญาแบ่งมรฏกให้โจทย์ผู้มีส่วนได้ โดยบอกต่อโจทย์ว่าผู้ตายมีทรัพย์เพียงเท่านั้นเท่านี้ ความจริงผู้ตายมีทรัพย์มากกว่า โจทย์จึงฟ้องขอให้ทำลายสัญญาแลขอให้แบ่งใหม่ ฯลฯ ศาลอุทธรณ์ตัดสินว่า การที่จำเลยปิดบังมรฏก ไม่เป็นเหตุที่ทำให้สัญญาที่แบ่งเดิมเสียตามกฎหมายมรฏกบท ๔๔ แต่ให้เอาส่วนที่ปิดบังไว้นั้นมาแบ่ง ฎีกาตัดสินว่า จำเลยเป็นผู้ปกครองทรัพย์อยู่ในฐานะที่จะรู้ได้ดีกว่าผู้รับมรฏกทั้งหลาย ถือโอกาศในน่าที่พิเศษปิดบังเอาทรัพย์ไว้เสีย ไม่ใช่โดยหลงลืม สัญญาเช่นนี้ไม่เข้าอยู่ในความหมายของมรฏกบทที่ ๔๔ แลเสียทั้งหมด ให้แบ่งกันใหม่ (ตามซึ่งศาลฎีกาได้กะกำหนดไว้ในคำพิพากษา)
