คำฟ้องและคำให้การ
ความว่า โจทก์เป็นบุตรเขยจำเลยที่ ๑ โดยเป็นสามีนางกำบุตรของจำเลยที่ ๑
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ ๑ ได้ลักลอบเอาที่นาสินเดิมของนางก่ำไปโอนให้จำเลยที่ ๒ จึงขอให้ศาลแสดงว่าการโอนเป็นโมฆะและห้ามจำเลยเกี่ยวข้อง จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การ แต่จำเลยยื่นคำร้องขอให้ศาลวินิจฉัยชี้ขาดปัญหาข้อกฎหมายในเบื้องต้นว่า โจทย์ฟ้องจำเลยที่ ๑ ไม่ได้ เพราะเป็นคดีอุหลุม
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่า เป็นการฟ้องบุพการีเพราะเป็นสินเดิมของนางก่ำ มีคำสั่งให้ยกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการพิจารณาต่อไป
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า แม้ทรัพย์พิพาทจะเป็นสินเดิมของนางก่ำ ตามกฎหมายสินเดิมถือว่าเป็นสินบริคณฑ์อยู่ในอำนาจจัดการของสามี สามีย่อมมีสิทธิฟ้องได้หาเป็นการต้องห้ามตาม ป.พ.ม.๑๕๓๔ ไม่
Result
พิพากษายืน
