เนื้อความคำพิพากษา
คดีนี้สืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินแก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์พร้อมขอทุเลาการบังคับตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ทุเลาการบังคับโดยมีนางสาวสมทรงนำที่ดินโฉนดที่ 4987 จังหวัดลำปางมาทำสัญญาค้ำประกันหนี้ตามคำพิพากษา ต่อมาศาลอุทธรณ์พิพากษายืนแต่จำเลยมิได้ชำระหนี้ตามคำพิพากษา โจทก์จึงนำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดินดังกล่าวของนางสาวสมทรงขายทอดตลาดนางสาวสมทรงยื่นคำร้องว่าการขายทอดตลาดของเจ้าพนักงานบังคับคดีไม่ชอบด้วยกฎหมาย ขอให้เพิกถอนการขายทอตดลาดนายวิชัยเจ้าพนักงานบังคับคดีประจำศาลจังหวัดลำปางคัดค้านว่าการขายทอดตลาดทรัพย์ของผู้ร้องชอบด้วยกฎหมาย ขอให้ยกคำร้องศาลชั้นต้นไต่สวนคำร้องแล้วมีคำสั่งให้ยกเลิกการขายทอดตลาดทรัพย์ดังกล่าวผู้ร้องคัดค้านอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า
ผู้ร้องคัดค้านเป็นเจ้าพนักงานบังคับคดีของศาลไม่มีสิทธิอุทธรณ์ พิพากษายกอุทธรณ์ผู้ร้องคัดค้านฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 296และมาตรา 302 อำนาจเกี่ยวกับการบังคับคดีเป็นของศาล และตามมาตรา 5 (ข)แห่งพระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง พ.ศ. 2477กับมาตรา 1(14) แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง เจ้าพนักงานบังคับคดีเป็นเพียงเจ้าพนักงานของศาลซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของศาลในการที่จะบังคับคดีเท่านั้นเจ้าพนักงานบังคับคดีไม่อาจเข้ามารเป็นผู้มีส่วนได้เสียหรือเป็นคู่ความได้แต่อย่างใดดังนั้นเมื่อศาลสั่งให้ยกเลิกการขายทอดตลาดของเจ้าพนักงานบังคับคดี ผู้ร้องคัดค้านซึ่งเป็นเจ้าพนักงานบังคับคดีของศาลก็ต้องปฏิบัติการไปตามนั้น ไม่มีสิทธิอุทธรณ์ฎีกาคำสั่งศาลที่สั่งให้ยกเลิกการขายทอดตลาดดังกล่าวได้พิพากษายืน
