คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจสั่งซื้อสุรารวมราคา 302 บาทจากร้านนายจรูญผู้เสียหายไปโดยรู้ว่าไม่สามารถชำระราคาได้ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมาย มาตรา 345 และใช้ราคาเครื่องดื่มแก่ผู้เสียหาย
จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลสอบถามข้อเท็จจริงจากคู่ความได้ความว่า จำเลยได้ให้คนไปเอาสุราที่ร้านผู้เสียหาย โดยให้บอกแก่ผู้เสียหายว่า จำเลยจะนำเงินไปชำระภายหลังและในวันรุ่งขึ้นจำเลยให้คนไปเอามาเพิ่มเติมรวมเป็นสุราทั้งหมด 32 ขวด ทั้งนี้ โดยจำเลยรู้ว่าไม่สามารถชำระราคาได้ และตั้งใจไม่ชำระให้ด้วย ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า บทบัญญัติประมวลกฎหมายอาญามาตรา 345มุ่งหมายถึงมีการสั่งซื้อและบริโภคในระยะเวลาอันต่อเนื่องกันซึ่งตามปกติย่อมบริโภคที่ร้านขายอาหารหรือเครื่องดื่มนั่นเองข้อเท็จจริงที่ได้ความเป็นเรื่องผู้เสียหายยอมให้จำเลยซื้อของเชื่อกรณี เป็นผิดสัญญาทางแพ่งมากกว่าเทียบได้กับคำพิพากษาฎีกาที่1686/2505 พิพากษายกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 345 หมายความว่าการสั่งซื้ออาหารหรือเครื่องดื่มนั้น เป็นที่เข้าใจกันว่าผู้ซื้อจะชำระราคาเมื่อได้บริโภคเสร็จแล้วในเวลาและในสถานการค้าของผู้ขายข้อเท็จจริงที่ได้ความเป็นเรื่องผู้เสียหายตกลงให้จำเลยซื้อสุราโดยชำระราคาภายหลัง ซึ่งเท่ากับเป็นการซื้อของเชื่อ หาใช่ชำระกันเมื่อเวลาสั่งซื้อและบริโภคแล้วไม่
Result
พิพากษายืน.
