คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยยักยอกเก็บของตก พนักงานสอบสวนได้สอบสวนความผิดของจำเลยไว้แล้ว ขอให้ลงโทษ ศาลชั้นต้นรับประทับฟ้องแล้ว และก่อนจำเลยให้การได้พิพากษาว่าตามฟ้องไม่ปรากฎว่าผู้เสียหายได้มอบอำนาจให้อัยยการฟ้องคดีนี้เป็นความผิดส่วนตัว จึงพิพากษายกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าฟ้องโจทก์กล่าวแล้วว่าพนักงานสอบสวนได้สอบสวนแล้ว ตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๕๑ ห้ามมิให้ทำการสอบสวนในกรณีความผิดต่อส่วนตัว เว้นแต่จะมีคำร้องทุกข์ตามระเบียบ จึงฟังได้ว่ามีผู้ร้องทุกข์ตามระเบียบแล้ว พนักงานสอบสวนจึงได้ทำการสอบสวน ดังนี้ฟ้องโจทก์จึงสมบูรณ์ พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้พิจารณาพิพากษาข้อหาของโจทก์ต่อไป
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า แม้แต่จำเลยเองก็รับในฎีกาว่า เรื่องนี้ผู้เสียหายได้มาร้องเรียนต่อเจ้าหน้าที่ ๆ ก็ทำการสอบสวนให้ ดังนี้พอถือได้แล้วว่าผู้เสียหายได้ร้องทุกข์แล้ว และตามกฎหมายเมื่อมีการสอบสวนแล้ว ก็ต้องถือว่าได้มีการร้องทุกข์แล้วตามกฎหมายจึง
Result
พิพากษายืน
