คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้มีปัญหาฉะเพาะจำเลยที่ ๑ ซึ่งศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลย ๓ วัน ปรับ ๑๐๐ บาทตาม พ.ร.บ.การพะนัน ๒๔๗๘ มาตรา ๑๐,๑๒ พ.ร.บ.การพะนัน ๒๔๘๕ (ฉะบับที่ ๓) มาตรา ๓ ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๕๙ แต่จำเลยเป็นหญิงมีอายุ ๔๔ ปี และได้ลักเล่นการพะนันรายนี้ในเทศกาลตรุษจีน จึงให้ยกโทษจำคุกเสียตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๔๐
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน มีผู้พิพากษานายหนึ่งมีความเห็นแย้งว่า ควรลงโทษจำเลยที่ ๑ ทั้งจำและปรับ โจทก์ฎีกาว่า พ.ร.บ.การพะนัน ๒๔๘๕ (ฉะบับที่ ๓) มาตรา ๓ เป็นกฎหมายพิเศษ จะนำ ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๔๐ มาใช้ไม่ได้
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ศาลมีอำนาจยก ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๔๐ มาใช้แก่กรณีเช่นนี้ได้ มิเป็นการขัดแย้งกัน
Result
พิพากษายืน.