คำฟ้องและคำให้การ
อัยการร้อยเอ็ด และนายกอง ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๕๖
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลจังหวัดร้อยเอ็ดพิพากษาให้ยกฟ้อง นายกองผู้เดียว อุทธรณ์ ศาลจังหวัดร้อยเอ็ดสั่งรับอุทธรณ์ และสั่งให้นายกองนำเงินค่าพาหระส่งสำเนาอุทธรณ์มาวางศษลและเป็นผู้นำส่ง นายกองยื่นฟ้องอุทธรณ์ ขอให้ศาลอุทธรณ์สั่งศาลชั้นต้นเป็นผู้นำส่งสำเนาฟ้องอุทธรณ์ และงดการให้นายกองวางเงินค่าพาหนะ
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ทีศาลชั้นต้นสั้งนั้นเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์ จึงต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๑๙๖, ๒๑๕, จึงมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ นายกองฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า คำสั่งของศาลจังหวัดร้อยเอ็ดเป็นการสั่งที่ศาลจังหวัดร้อยเอ็ดกระทำไปในชั้นดำเนินการแทนศาลอุทธรณ์นัยแห่งบัญญัติในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณา จึงอุทธรณ์ไม่ได้ แต่ไม่ใช่เรื่องตามมาตรา ๑๙๖ กรณีเช่นนี้นายกองชอบที่จะร้องต่อศาลอุทธรณ์ขอให้ศาลสั้งใหม่ ซึ่งศาลอุทธรณ์อาจสั่งให้ตามอำนาจในการดำเนินกระบวนพิจารณาของศาลอุทธรณ์ หาใช่ทำเป็นคำฟ้องอุทธรณ์ไม่ ศาลฎีกาพิพากษายืน
