คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากที่พิพาทและเรียกค่าเสียหายจำเลยให้การและฟ้องแย้งว่า จำเลยเช่าที่ดินจากนายพุ่ม โจทก์ไม่เคยบอกเลิกการเช่า จำเลยจึงมีสิทธิอยู่ในที่ดิน นายเอี่ยมได้รับมอบอำนาจทำสัญญาจะซื้อจะขายอาคารตามแบบแปลนของจำเลยพร้อมด้วยที่พิพาท และให้โจทก์รื้ออาคารของจำเลยที่ปลูกในที่เช่าไปปลูกยังที่ดินของจำเลย โดยให้จำเลยสั่งจ่ายเช็คล่วงหน้าแทนเงินมัดจำและนายเอี่ยมไม่นำใบมอบอำนาจมาแสดง จำเลยจึงสั่งระงับการจ่ายเงินตามเช็คไว้ก่อนจำเลยไม่ได้ผิดสัญญา โจทก์เรียกร้องค่าเสียหายไกลกว่าเหตุ นายเอี่ยมได้ใช้หนังสือมอบอำนาจนี้ฟ้องจำเลยมาครั้งหนึ่งแล้ว จึงหมดอำนาจที่จะฟ้อง ฟ้องโจทก์เคลือบคลุมและโจทก์ผิดสัญญาจะซื้อจะขาย
ขอให้โจทก์ปลูกสร้างอาคาร เจาะน้ำบาดาล และรื้ออาคารของจำเลยโจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่า โจทก์บอกเลิกสัญญาเช่าแก่จำเลยแล้ว จำเลยจะอาศัยสิทธิตามสัญญาจะซื้อขายที่ดินอยู่ในที่ดินไม่ได้ จำเลยผิดสัญญาจะซื้อขาย จึงไม่มีสิทธิบังคับให้ปลูกสร้างอาคารขายพร้อมที่ดิน จำเลยได้รับหนังสือบอกเลิกสัญญาจะซื้อขายนั้นแล้วการที่โจทก์มอบอำนาจให้นายเอี่ยมฟ้องจำเลยยังไม่เสร็จ หนังสือมอบอำนาจมีผลใช้ได้ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยกับบริวารรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างออกไปจากที่ดินพิพาทของโจทก์ ส่งมอบที่ดินให้โจทก์ในสภาพเรียบร้อย หากไม่รื้อถอนให้โจทก์เป็นผู้รื้อถอนโดยจำเลยเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายในการรื้อถอนแทนโจทก์ คำขออื่นของโจทก์ให้ยก ยกฟ้องแย้งจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามปัญหาข้อแรกข้อเท็จจริงฟังได้ว่า
โจทก์มอบอำนาจตามหนังสือมอบอำนาจเอกสารหมาย จ. 5 ให้นายเอี่ยมฟ้องขับไล่จำเลยออกจากที่พิพาท ตามสำนวนคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 345/2517 ของศาลชั้นต้นจำเลยให้การว่าจำเลยมีสิทธิอยู่ในที่พิพาทถึงวันที่ 1 มกราคม2518 โจทก์จึงถอนฟ้องอ้างว่ายังไม่ประสงค์ดำเนินคดีกับจำเลย ต่อมานายเอี่ยมใช้หนังสือมอบอำนาจนั้นฟ้องจำเลยคดีนี้ เห็นว่า กิจการที่โจทก์มอบอำนาจให้นายเอี่ยมฟ้องขับไล่จำเลยออกจากที่พิพาทยังไม่เสร็จสิ้น และโจทก์ยังมิได้ถอนหรือบอกเลิกการมอบอำนาจ นายเอี่ยมมีหน้าที่ฟ้องขับไล่จำเลยตามที่ได้รับมอบอำนาจจึงใช้หนังสือมอบอำนาจตามเอกสารหมาย จ.5 ฟ้องขับไล่จำเลยในคดีนี้ได้หาเป็นการฟ้องคดีโดยปราศจากอำนาจไม่ แล้ววินิจฉัยว่าฟ้องไม่เคลือบคลุมและว่าจำเลยผิดสัญญาพิพากษายืน
