คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้โจทก์นำยึดทรัพย์ของ ฮ.จำเลยตามคำพิพากษา ส.ยื่นคำร้องขัดทรัพย์ว่าเรือนที่นำยึดนั้นสามี ฮ.ได้ทำหนังสือยกให้ ส.เปนการตีใช้หนี้แล้ว ฝ่ายโจทก์คัดค้านว่าหนังสือสัญญานั้นเกิดจากการสมยอมดังนี้ ศาลเดิมกะประเด็นให้โจทก์สืบก่อนต่อมาถึงวันนัดสืบพะยานผู้ร้อง ๆ ขาดนัด ศาลจึงสั่งยกคำร้องขัดทรัพย์เสีย
ผู้ร้องยื่นคำร้องอีกอ้างว่าทนายขึ้นรถไม่ทันจึงขาดนัด ศาลสั่งยกคำร้องนั้นเสียอีก
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์สืบไม่สมว่ามีการสมยอมกัน จึงให้ ถอนการยึด
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า ผู้ร้องมีหน้าที่นำสืบก่อนว่าตนได้กรรมสิทธิเรือนนั้นไว้อย่างไรซึ่งผู้ร้องยังหาได้นำพะยานหลักฐานในข้อนี้มาสืบไม่ ข้อที่โจทก์ว่าหนังสือยกให้ เกิดจากการสมยอมนั้น จะฟังว่าโจทก์รับรองว่าทำหนังสือจริงหาได้ไม่ ในชั้นนี้จึงมีข้อวินิจฉัยอยู่ข้อเดียวว่า ควรจะสั่งให้-ไต่ส่วนในข้อที่ผู้ร้องขาดนัดหรือไม่ เห็นว่าข้ออ้างที่ว่าทนายขึ้นรถไม่ทันฟังไม่ได้ จึงไม่สั่งให้ไต่สวนคงตัดสินยืนตามศาลเดิม
