เนื้อความคำพิพากษา
โจทฟ้องขอไห้สาลสแดงว่าที่วิวาทเปนที่ว่างเปล่า ขอไห้จำเลยซึ่งไม่มีอำนาดเกี่ยวข้องขัดขวางถอนคำคัดค้าน จำเลยไห้การต่อสู้กัมสิทธิ์ไนที่วิวาท สาลชั้นต้นพิจารนาแล้วฟังว่าที่พิพาทไม่ไช่ที่ว่างเปล่า และจำเลยมีสิทธิครอบครองไนที่พิพาท จึงพิพากสายกฟ้องโจท สาลอุธรน์พิพากสายืนตาม โจทดีกาเปนข้อกดหมายดังนี้ ๑. จำเลยยื่นเรื่องราวต่ออำเพอตะกั่วป่าขอจับจองที่วิวาท ไนเรื่องราวเขียนว่าที่วิวาทเปนที่ว่างเปล่า จำเลยจึงสืบพยานบุคคลแก้ไขข้อความไนเอกสารนั้น ไม่ได้ตามป.ว.พ.ม. ๙๗ ข. สาลดีกาเห็นว่าข้อเท็ดจิงฟังได้ว่าการยื่นเรื่องราวนั้นจำเลยประสงค์จะได้ไบเหยียบย่ำสำหรับที่วิวาทเปนหลักถานและประเด็นข้อทุ่มเถียงก็มีหยู่ว่า ที่วิวาทเปนที่ว่างเปล่าหรือเปนที่จำเลยครอบครองหยู่
การนำสืบไม่มีกดหมายบังคับว่าจะต้องอาสัยพยานเอกสาร จะยก ป.ว.พ.มาตรา ๙๔(ข) ๒. โจทดีกาว่า เอกสารต่าง ๆ ที่จำเลยอ้างและโจทคัดค้าน จำเลยมิได้สืบพยานบุคคลประกอบและบางฉบับก็มีแต่สำเนารับฟังไม่ได้ตาม ป.ว.พ.มาตรา ๙๓ สาลดีกาเห็นว่าสาลอุธรน์ฟังพยานบุคคลของจำเลยไม่ได้ฟังพยานเอกสาร ที่ไม่มีพยานบุคคลประกอบดังโจทอ้างและเอกสารที่มีแต่สำเนานั้นเปนหนังสือราชการซึ่งเจ้าหน้าที่รับรองแล้วจึงฟังได้เสมอต้นฉบับ ส่วนข้อเท็ดจิงไนคดีนี้สาลดีกาเห็นพ้องด้วยสาลอุธรน์ จึงพิพากสายืนตาม
