คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้ศาลพิพากษาขับไล่และสั่งให้จำเลยรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างจำเลยยื่นคำร้องว่า ทำการรื้อไม่ได้เพราะนางกิมกี่ไม่ยอมให้รื้อนางกิมกี่ได้มาศาล ๆ แจ้งให้ทราบว่า นางกิมกี่เป็นบริวารของจำเลยและจะต้องถูกบังคับตามคำพิพากษานางกิมกี่ไม่ยอมออกศาลจึงออกหมายจับ และสั่งขังนางไว้ นายเอี๊ยะหยูสามีนางกิมกี่ยื่นคำร้องว่า นางกิมกี่ไม่ใช่บริวารของจำเลย และขอประกันนางกิมกี่ออกจากที่คุมขัง ศาลสั่งว่านางกิมกี่เป็นบริวารของจำเลย ไม่มีสิทธิอันใดยกขึ้นยันผู้เช่าเดิม ให้ยกคำร้อง นางกิมกี่อุทธรณ์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า นางกิมกี่ไม่มีสิทธิอุทธรณ์คำสั่ง พิพากษายกอุทธรณ์นางกิมกี่ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า คำสั่งวันที่ 12 สิงหาคม 2491 เป็นคำสั่งระหว่างศาลกับนายเอี๊ยะหยู นอกจากนั้นคำร้องนั้นก็เป็นเรื่องยื่นคำร้องขอประกันตัวนางกิมกี่ มิใช่เป็นคำร้องคัดค้านคำสั่งศาล หรือเป็นคำร้องขอให้ศาลพิจารณาในข้อที่ว่า นางกิมกี่ไม่ใช่บริวารศาลจะสั่งขับไล่นางกิมกี่ไม่ได้ ฉะนั้นนางกิมกี่จึงไม่มีสิทธิยื่นอุทธรณ์คำสั่งของศาลลงวันที่ 12 สิงหาคม 2491พิพากษายืน
