เนื้อความคำพิพากษา
โจทฟ้องว่าจำเลยได้สมคบกันเก็บรักสาน้ำมันเชื้อเพลิงไว้เพื้อจำหน่ายโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานก่อน ทั้งจำเลยมิได้เก็บและจำหน่ายไนสถานที่ซึ่งได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน จำเลยไห้การต่อสู้ไปไนทำนองที่ว่าได้รับผ่อนผันจากกรมเชื้อเพลิงพายไน ๙๐ วัน ระหว่างเวลาที่เจ้าพนักงานไปจับน้ำมันยังไม่ครบ ๙๐ วัน สาลชั้นต้นพิจารนาแล้วเห็นว่า กรมเชื้อเพลิงไม่มีอำนาดผ่อนผันไห้จำเลยทำผิด จึงพิพากสาว่าจำเลยที่ ๑ มีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการเก็บรักสาน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ส. ๒๔๗๔ มาตรา ๔๘ ปรับ ๓๐๐ บาท จำเลยที่ ๒ ไห้ยกฟ้อง จำเลยที่ ๑ อุธรน์ สาลอุธรน์ถือว่าข้าหลวงประจำจังหวัดได้ผ่อนผันแล้ว จำเลยจึงไม่มีความผิด พิพากสากลับไห้ยกฟ้องโจท โจทดีกา สาลดีกาพร้อมกับประชุมปรึกสาเห็นว่าข้าหลวงประจำจังหวัดซึ่งเปนเจ้าพนักงานออกไบอนุญาต ไม่มีอำนาดตามกดหมายที่จะทำการผ่อนผันไห้จำเลยพ้นผิดไปได้ จำเลยจึงต้องผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการเก็บรักสาน้ำมันเชื้อเพลิง ๒๔๗๔ มาตรา ๔๘ จึงพิพากสาแก้ไห้บังคับคดียืนตามสาลชั้นต้น
