Supreme Court Judgment No. 1005/2539

คำพิพากษาศาลล่าง

จำเลยอุทธรณ์และยื่นคำร้องขออุทธรณ์อย่างคนอนาถาในชั้นร้องขออุทธรณ์อย่างคนอนาถาจำเลยได้ส่งสำเนาอุทธรณ์ให้แก่โจทก์แล้วเมื่อศาลชั้นต้นยกคำร้องขออุทธรณ์คดีอย่างคนอนาถาของจำเลยและจำเลยนำเงินค่าขึ้นศาลชั้นอุทธรณ์ตลอดจนค่าธรรมเนียมซึ่งจะต้องใช้แก่คู่ความอีกฝ่ายหนึ่งตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นมาวางศาลภายในเวลาที่ศาลกำหนดศาลชั้นต้นก็ชอบที่จะสั่งให้รับเงินและรับอุทธรณ์ของจำเลยไว้แล้วดำเนินการออกหมายนัดแจ้งให้โจทก์ทราบกับกำหนดให้โจทก์แก้อุทธรณ์ของจำเลยภายใน15วันนับแต่วันที่ได้รับหมายนัดไม่มีเหตุที่จะต้องสั่งให้จำเลยนำส่งสำเนาอุทธรณ์ให้แก่โจทก์ซ้ำอีกการที่ศาลชั้นต้นสั่งให้จำเลยนำส่งสำเนาอุทธรณ์ให้โจทก์ภายใน5วันจึงเป็นการ

ผิดหลงและเป็นเหตุให้จำเลยสำคัญผิดว่าการที่จำเลยได้ส่งสำเนาอุทธรณ์แก่โจทก์ไว้ดังกล่าวแล้วในตอนต้นเป็นการที่จำเลยได้ปฏิบัติตามคำสั่งของศาลชั้นต้นนั้นแล้วไม่จำต้องปฏิบัติซ้ำอีกจึงถือไม่ได้ว่าจำเลยจงใจเพิกเฉยไม่ดำเนินคดีในการนำส่งสำเนาอุทธรณ์ให้โจทก์ตามคำสั่งศาลชั้นต้นอันจะเป็นการทิ้งอุทธรณ์คดี นี้ สืบเนื่อง มาจาก ศาลชั้นต้น พิพากษา ให้ จำเลย ชำระ เงิน ตามเช็คจำนวน 200,000 บาท แก่ โจทก์ พร้อม ดอกเบี้ย นับแต่ วันที่ 15 มกราคม2535 จนกว่า จะ ชำระ เสร็จ แต่ ดอกเบี้ย รวมกัน แล้ว ถึง วันฟ้อง ไม่เกิน8,856 บาทจำเลย อุทธรณ์ และ ยื่น คำร้องขอ อุทธรณ์ อย่าง คนอนาถาศาลชั้นต้น ไต่สวน คำร้อง แล้ว มี คำสั่ง ยกคำร้อง

ต่อมา จำเลย นำ เงินค่าธรรมเนียม มา วางศาล ภายใน เวลา ที่ ศาลชั้นต้น กำหนด ศาลชั้นต้นมี คำสั่ง รับ อุทธรณ์ ของ จำเลย สำเนา ให้ โจทก์ ให้ จำเลย นำ ส่ง ภายใน5 วัน ไม่มี ผู้รับ โดยชอบ ให้ ปิด หาก ส่ง ไม่ได้ ให้ จำเลย แถลง เพื่อดำเนินการ ต่อไป ภายใน 15 วัน นับแต่ วัน ส่ง ไม่ได้ หาก ไม่ แถลง ให้ถือว่า ทิ้งอุทธรณ์ พ้น กำหนด แล้ว จำเลย ไม่ได้ นำ ส่ง ศาลชั้นต้น จึง ส่งสำนวน ไป ให้ ศาลอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ วินิจฉัย ว่า จำเลย ทิ้งฟ้อง อุทธรณ์ ให้ จำหน่ายคดีออกจาก สารบบความ ของ ศาลอุทธรณ์จำเลย ฎีกาศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า "จำเลย เพิกเฉย ไม่ดำเนินคดี ใน การ นำ ส่งสำเนา อุทธรณ์ ให้ แก่ โจทก์ ภายใน เวลา 5 วัน ตาม ที่

ศาลชั้นต้น กำหนด ไว้หรือไม่ เห็นว่า จำเลย ได้ นำ ส่ง สำเนา อุทธรณ์ ให้ แก่ โจทก์ ไว้ แล้วเมื่อ วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2537 ใน ชั้น ร้องขอ อุทธรณ์ คดี อย่าง คนอนาถาตาม รายงาน การ ส่งหมาย ใน สำนวน ศาล ลำดับ ที่ 54 ดังนั้น เมื่อ ศาลชั้นต้นยกคำร้อง ขอ อุทธรณ์ คดี อย่าง คนอนาถา ของ จำเลย แล้ว จำเลย นำ เงินค่าขึ้นศาล ชั้นอุทธรณ์ ตลอดจน ค่าธรรมเนียม ซึ่ง จะ ต้อง ใช้ แก่ คู่ความอีกฝ่าย หนึ่ง ตาม คำพิพากษา ศาลชั้นต้น มา วางศาล ใน วันที่ 11 กรกฎาคม2537 ศาลชั้นต้น ก็ ชอบ ที่ จะ สั่ง ให้ รับ เงิน และ รับ อุทธรณ์ ของ จำเลย ไว้แล้ว ดำเนินการ ออกหมาย นัด แจ้ง ให้ โจทก์ ทราบ กับ กำหนด ให้ โจทก์แก้ อุทธรณ์ ของ จำเลย

ภายใน 15 วัน นับแต่ วันที่ ได้รับ หมายนัดไม่มี เหตุ ที่ จะ ต้อง สั่ง ให้ จำเลย นำ ส่ง สำเนา อุทธรณ์ ให้ แก่ โจทก์ ซ้ำ อีกดังนั้น การ ที่ ศาลชั้นต้น สั่ง ให้ จำเลย นำ ส่ง สำเนา อุทธรณ์ ให้ โจทก์ภายใน 5 วัน จึง เป็น การ ผิดหลง และ เป็นเหตุ ให้ จำเลย สำคัญผิดว่าการ ที่ จำเลย ได้ ส่ง สำเนา อุทธรณ์ แก่ โจทก์ ไว้ ดังกล่าว แล้ว ใน ตอนต้นเป็น การ ที่ จำเลย ได้ ปฏิบัติ ตาม คำสั่ง ของ ศาลชั้นต้น นั้น แล้ว ไม่จำต้องปฏิบัติ ซ้ำ อีก ดังนี้ จึง ถือไม่ได้ว่า จำเลย จงใจ เพิกเฉย ไม่ดำเนินคดีใน การ นำ ส่ง สำเนา อุทธรณ์ ให้ โจทก์ ตาม คำสั่งศาล ชั้นต้น ฉะนั้นที่ ศาลอุทธรณ์ ถือว่า จำเลย ทิ้งฟ้อง อุทธรณ์ และ มี คำสั่ง ให้ จำหน่ายคดีของ จำเลย ออกจาก สารบบความ ของ ศาลอุทธรณ์ ศาลฎีกา จึง ไม่เห็น พ้องด้วย ฎีกา ของ จำเลย ฟังขึ้น "