คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า นายแช่มจำเลยเป็นนายจ้าง นายแฉ้จำเลยเป็นลูกจ้างอยู่ในสวนของนายแช่ม จำเลยที่สองสมคบกันเอาเพลิงจุดเผาป่าในสวนของจำเลยโดยประมาทเป็นเหตุให้เพลิงไหม้มันสำปะหลังของโจทก์เสียหาย จำเลยทั้งสองต้องรับผิดใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ภายหลังนายแฉ้จำเลยหลบหนี โจทก์จึงถอนฟ้องเฉพาะนายแฉ้จำเลยศาลชั้นต้นพิพากษาให้นายแช่มจำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ข้อเท็จจริงได้ความว่า นายแฉ้จำเลยผู้เดียวเป็นผู้กระทำโดยประมาทอันเป็นการละเมิดต่อโจทก์ นายแช่มหาได้สมคบด้วยไม่ จึงพิพากษายกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามฟ้องโจทก์ต้องฟังว่า โจทก์กล่าวหาว่าจำเลยทั้งสองได้ร่วมมือกระทำผิดด้วยกันทั้งคู่ โจทก์มิได้บรรยายฟ้องให้เห็นว่า นายแฉ้จำเลยได้กระทำการละเมิดในทางการที่นายแช่มจำเลยจ้างไว้ ฟ้องของโจทก์ขาดสาระสำคัญอันเป็นประเด็นแห่งคดีที่พึงกระทำให้จำเลยต้องรับผิด ศาลจะพิพากษาให้โจทก์ชนะคดีโดยไม่อาศัยฟ้องไม่ได้
Result
จึงพิพากษายืน ให้ยกฟ้อง
