Section 237 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์

ส่วนที่ ๔ เพิกถอนการฉ้อฉล

เจ้าหนี้ชอบที่จะร้องขอให้ศาลเพิกถอนเสียได้ซึ่งนิติกรรมใด ๆ อันลูกหนี้ได้กระทำลงทั้งรู้อยู่ว่าจะเป็นทางให้เจ้าหนี้เสียเปรียบ แต่ความข้อนี้ท่านมิให้ใช้บังคับ ถ้าปรากฏว่าในขณะที่ทำนิติกรรมนั้น บุคคลซึ่งเป็นผู้ได้ลาภงอกแต่การนั้นมิได้รู้เท่าถึงข้อความจริงอันเป็นทางให้เจ้าหนี้ต้องเสียเปรียบนั้นด้วย แต่หากกรณีเป็นการทำให้โดยเสน่หา ท่านว่าเพียงแต่ลูกหนี้เป็นผู้รู้ฝ่ายเดียวเท่านั้นก็พอแล้วที่จะขอเพิกถอนได้
บทบัญญัติดังกล่าวมาในวรรคก่อนนี้ ท่านมิให้ใช้บังคับแก่นิติกรรมใดอันมิได้มีวัตถุเป็นสิทธิในทรัพย์สิน

Read in the full act

Sections citing this section

Section 1742

Related Supreme Court judgments

347 cases

Search more judgments

Supreme Court Judgment No. 935/2474 พ.ศ. 2474

Search on the Supreme Court site

โอนทรัพย์โดยสมยอม หลักวินิจฉัย ผู้โอนมีหนี้สินล้นพ้นตัวโอนให้โดยเสน่หา ผู้รับซื้อไม่มีหลักฐานการโอนทำกันในระวางเครือญาติ Read full text

Sections also considered: ป.พ.พ. มาตรา 237 - 238

Supreme Court Judgment, B.E. 2474 (ref. 77197) พ.ศ. 2474

Search on the Supreme Court site

การที่ลูกหนี้โอนทรัพย์ให้บุคคลที่ 3 ไปโดยเสน่หาโดยตนรู้ฝ่ายเดียวว่าทำให้เจ้าหนี้เสียเปรียบดังนี้ แม้ผู้รับโอนจะไม่ทราบก็ดี เจ้าหนี้ก็ขอให้เพิกถอนการโอนได้ Read full text

Sections also considered: ป.พ.พ. มาตรา 237

Showing 346 to 347 of 347

Does this section affect your situation?

A lawyer can review the facts and explain the options that fit your situation

Request a Consultation

Text for research only. The authoritative text is the one published in the Royal Gazette. · ชุดข้อมูลตัวบทกฎหมายไทย (Dhamanoon/thai-code-of-law_dataset, CC-BY 4.0) คัดจากฉบับรวมแก้ไขของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา