Section 155 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง
ส่วนที่ ๑ การกำหนดและการชำระค่าฤชาธรรมเนียม และการยกเว้นค่าธรรมเนียมศาล
This section cites
Related Supreme Court judgments
101 cases
เมื่อศาลอนุญาตให้โจทก์ฟ้องอย่างคนอนาถาได้ การที่โจทก์จะขอแก้ฟ้องในภายหลังได้หรือไม่นั้น ต้องอยู่ในบังคับแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 179 คือคำฟ้องเดิมและคำฟ้องภายหลังจะต้องเกี่ยวข้องกันพอที่จะรวมการพิจารณาและชี้ขาดตัดสินเข้าด้วยกันได้ เมื่อศาลเห็นว่าเป็นคำฟ้องที่เกี่ยวข้องกัน ซึ่งอนุญาตให้แก้ฟ้องได้แล้ว ก็หาจำเป็นที่ศาลจะต้องไต่สวนเพื่อมีคำสั่งอนุญาตให้ฟ้องอย่างคนอนาถาสำหรับคำฟ้องภายหลังอีกไม่เพราะถือได้ว่า ยังคงเป็นคำฟ้องในคดีเดียวก…
Read full text
Sections also considered:
ป.พ.พ. มาตรา 5
ป.พ.พ. มาตรา 75
ป.พ.พ. มาตรา 118
ป.พ.พ. มาตรา 369
ป.พ.พ. มาตรา 387
ป.พ.พ. มาตรา 391
ป.พ.พ. มาตรา 420
ป.พ.พ. มาตรา 797
+4
เมื่อศาลอนุญาตให้โจทก์ฟ้องอย่างคนอนาถาได้ การที่โจทก์จะขอแก้ฟ้องในภายหลังได้หรือไม่นั้น ต้องอยู่ในบังคับแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 179 คือคำฟ้องเดิมและคำฟ้องภายหลังจะต้องเกี่ยวข้องกันพอที่จะรวมการพิจารณาและชี้ขาดตัดสินเข้าด้วยกันได้ เมื่อศาลเห็นว่าเป็นคำฟ้องที่เกี่ยวข้องกัน ซึ่งอนุญาตให้แก้ฟ้องได้แล้ว ก็หาจำเป็นที่ศาลจะต้องไต่สวนเพื่อมีคำสั่งอนุญาตให้ฟ้องอย่างคนอนาถาสำหรับคำฟ้องภายหลังอีกไม่เพราะถือได้ว่า ยังคงเป็นคำฟ้องในคดีเดียวก…
Read full text
Sections also considered:
ป.พ.พ. มาตรา 5
ป.พ.พ. มาตรา 75
ป.พ.พ. มาตรา 118
ป.พ.พ. มาตรา 369
ป.พ.พ. มาตรา 387
ป.พ.พ. มาตรา 391
ป.พ.พ. มาตรา 420
ป.พ.พ. มาตรา 797
+4
แม้จำเลยจะเคยได้รับอนุญาตให้ฟ้องอุทธรณ์อย่างอนาถาได้และยังคงยากจนอยู่ แต่เมื่อรูปคดีไม่มีเหตุผลอันสมควรที่จะฎีกา ศาลก็มีอำนาจสั่งไม่อนุญาตให้ฟ้องฎีกาอย่างคนอนาถาได้
Read full text
Sections also considered:
ป.วิ.พ. มาตรา 155
ป.วิ.พ. มาตรา 156
แม้ทรัพย์ของจำเลยจะถูกยึดชั่วคราวไว้ก่อนพิพากษา ก็ถือว่าจำเลยยังมีทรัพย์สินพอจะเสียค่าธรรมเนียมศาลได้ หาใช่เป็นคนยากจนที่จะขอฟ้องฎีกาอย่างคนอนาถาได้ไม่
Read full text
Sections also considered:
ป.วิ.พ. มาตรา 155
ป.วิ.พ. มาตรา 156
การที่ศาลไม่อนุญาตให้โจทก์ดำเนินคดีอย่างคนอนาถาในชั้นอุทธรณ์ และโจทก์อุทธรณ์คำสั่ง ศาลอุทธรณ์สั่งยืนและว่าถ้าจะอุทธรณ์ให้วางเงินค่าธรรมเนียมภายใน 7 วันแต่โจทก์ไม่วางเงินค่าธรรมเนียม กลับฎีกาคำสั่งศาลอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับเพราะคำสั่งศาลอุทธรณ์ถึงที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 โจทก์อุทธรณ์คำสั่งต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาสั่งว่าคำสั่งศาลอุทธรณ์ถึงที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156โจทก์จึงกลับมาร้องต่อศาลชั้นต้นขอให้…
Read full text
Sections also considered:
ป.วิ.พ. มาตรา 155
ป.วิ.พ. มาตรา 156
ป.วิ.พ. มาตรา 234
ป.วิ.พ. มาตรา 236
การที่ศาลไม่อนุญาตให้โจทก์ดำเนินคดีอย่างคนอนาถาในชั้นอุทธรณ์ และโจทก์อุทธรณ์คำสั่ง ศาลอุทธรณ์สั่งยืนและว่าถ้าจะอุทธรณ์ให้วางเงินค่าธรรมเนียมภายใน 7 วันแต่โจทก์ไม่วางเงินค่าธรรมเนียม กลับฎีกาคำสั่งศาลอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับเพราะคำสั่งศาลอุทธรณ์ถึงที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 โจทก์อุทธรณ์คำสั่งต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาสั่งว่าคำสั่งศาลอุทธรณ์ถึงที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156โจทก์จึงกลับมาร้องต่อศาลชั้นต้นขอให้…
Read full text
Sections also considered:
ป.วิ.พ. มาตรา 155
ป.วิ.พ. มาตรา 156
ป.วิ.พ. มาตรา 234
ป.วิ.พ. มาตรา 236
เมื่อศาลอนุญาตให้ผู้ร้องเข้าเป็นคู่ความแทนที่โจทก์ผู้มรณะแล้ว และปรากฏว่าศาลชั้นต้นอนุญาตให้โจทก์ผู้มรณะดำเนินคดี อย่างคนอนาถาในชั้นฎีกามาก่อน ผู้ร้องจึง ดำเนินคดีอย่างคนอนาถาได้เช่นเดียวกับโจทก์
Read full text
Sections also considered:
ป.วิ.พ. มาตรา 44
ป.วิ.พ. มาตรา 155
แม้ทางไต่สวนจะได้ความว่าจำเลยเป็นคนยากจน แต่เมื่อคดีของจำเลยไม่มีเหตุพอที่จะฎีกาได้ จึงไม่มีเหตุที่จะอนุญาตให้จำเลยฎีกาอย่างคนอนาถาได้
Read full text
Sections also considered:
ป.วิ.พ. มาตรา 155
ป.วิ.พ. มาตรา 156
ผู้ร้องขัดทรัพย์ร้องขอฎีกาอย่างคนอนาถาศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาโดยเห็นว่า ผู้ร้องไม่อาจฎีกาในข้อเท็จจริงได้และข้อที่อ้างว่าเป็นข้อกฎหมายก็มิได้อ้างมาแต่ศาลชั้นต้น ดังนี้คำสั่งศาลชั้นต้นย่อมแสดงอยู่ในตัวแล้วว่าคดีไม่มีมูล เมื่อผู้ร้องอุทธรณ์คำสั่งดังกล่าวต่อศาลฎีกา จึงไม่มีเหตุที่ศาลฎีกาจะสั่งรับฎีกาของผู้ร้องได้
Read full text
Sections also considered:
ป.วิ.พ. มาตรา 155
ป.วิ.พ. มาตรา 156
คดีที่จำเลยขอยื่นฟ้องฎีกาอย่างคนอนาถานั้นเมื่อปรากฏว่าคดีไม่มีเหตุผลอันสมควรที่จะฎีกาได้ ศาลมีอำนาจสั่งไม่อนุญาตให้จำเลยฎีกาอย่างคนอนาถาโดยไม่ต้องพิจารณาเรื่องทรัพย์สินของจำเลยได้
Read full text
Sections also considered:
ป.วิ.พ. มาตรา 155
การที่จะขอให้ศาลสั่งยึดหรืออายัดทรัพย์สินของผู้ฟ้องหรือต่อสู้ความอย่างคนอนาถานั้น ต้องปรากฎว่าทรัพย์สินนั้นเป็นของผู้ได้รับอนุญาตให้ว่าความอย่างคนอนาถา ไม่ใช่เป็นของบุคคลอื่น
Read full text
Sections also considered:
ป.วิ.พ. มาตรา 155
ป.วิ.พ. มาตรา 156
ป.วิ.พ. มาตรา 157
ป.วิ.พ. มาตรา 154
คดีสองสำนวนนี้ศาลพิจารณารวมกัน จำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องขอฎีกาอย่างคนอนาถา เมื่อปรากฏว่าคดีแพ่งแดงที่185/2503 เป็นคดีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 เนื่องจากทุนทรัพย์ที่พิพาทมีราคาเพียง 4,000 บาทและศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นในปัญหาข้อเท็จจริง และส่วนคดีแพ่งแดงที่186/2503 แม้จะมีทุนทรัพย์ 6,000 บาท แต่เป็นคดีซึ่งไม่มีเหตุผลอันสมควรที่จะฎีกาได้ ดังนี้จึงไม่มี เหตุอันสมควรที่จะอนุญาตให้จำเลยฎีกาอย่างคนอ…
Read full text
Sections also considered:
ป.วิ.พ. มาตรา 155
ป.วิ.พ. มาตรา 156
เมื่อคดีโจทก์ไม่มีเหตุผลสมควรที่จะฎีกาได้จึงไม่มีเหตุที่จะอนุญาตให้โจทก์ฎีกาอย่างคนอนาถา
Read full text
Sections also considered:
ป.วิ.พ. มาตรา 155
ป.วิ.พ. มาตรา 156
การขอฎีกาอย่างคนอนาถา จะต้องยื่นคำร้องมาพร้อม ฎีกาแต่เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรมศาลอาจผ่อนผันให้ก็ได้
Read full text
Sections also considered:
ป.วิ.พ. มาตรา 155
ป.วิ.พ. มาตรา 156
ในกรณีที่ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้โจทก์ดำเนินคดีในศาลชั้นต้นอย่างคนอนาถานั้น โจทก์อาจอุทธรณ์คำสั่งนั้นต่อศาลอุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 วรรคท้ายได้เมื่อศาลอุทธรณ์มีคำสั่งอย่างใดแล้วคำสั่งเช่นนั้นย่อมเป็นที่สุดการที่จะอนุญาตให้ฎีกาอย่างคนอนาถาได้นั้นคดีจะต้องมีเหตุอันสมควรที่จะฎีกาได้ดังที่ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 155 บัญญัติไว้ด้วย เมื่อคดีนี้ศาลชั้นต้นยังมิได้ประทับรับฟ้องโจทก์ไว้พิจารณา คดีของโจทก์จึงไม่มีเรื่อง…
Read full text
Sections also considered:
ป.วิ.พ. มาตรา 155
ป.วิ.พ. มาตรา 156
Does this section affect your situation?
Request a Consultation
A lawyer can review the facts and explain the options that fit your situation
Text for research only. The authoritative text is the one published in the Royal Gazette. · ชุดข้อมูลตัวบทกฎหมายไทย (Dhamanoon/thai-code-of-law_dataset, CC-BY 4.0) คัดจากฉบับรวมแก้ไขของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
