คำพิพากษาศาลฎีกา

คำสั่งศาลอุทธรณ์ที่ยืนตามคำสั่งปฎิเสธไม่รับอุทธรณ์ของศาลชั้นต้นย่อมเป็นที่สุด ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 236

ก่อนศาลชั้นต้นส่งคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกามายังศาลฎีกาศาลชั้นต้นชอบที่จะต้องดำเนินการส่งสำเนาคำร้องดังกล่าวให้คู่ความอีกฝ่ายหนึ่งแก้เสียก่อน เมื่อความปรากฏแก่ศาลฎีกาว่าศาลชั้นต้นมิได้ดำเนินการเช่นนั้น ศาลฎีกาย่อมต้องย้อนสำนวนค …

โจทก์อุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่อนุญาตให้จำเลยที่ 2ยื่นคำให้การ เมื่อศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์โจทก์และศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นคำสั่งศาลอุทธรณ์เป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 236

คำสั่งศาลอุทธรณ์ที่ยืนตามคำปฏิเสธไม่รับอุทธรณ์ของศาลชั้นต้น ย่อมเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 236

ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นที่ไม่รับอุทธรณ์ คำสั่งนี้เป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236

คำสั่งของศาลอุทธรณ์ที่ไม่รับอุทธรณ์ของโจทก์ย่อมเป็นที่สุด ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236

ศาลชั้นต้นไม่รับอุทธรณ์จำเลยโดยเห็นว่าเป็นอุทธรณ์คำสั่งระหว่างพิจารณา จำเลยอุทธรณ์คำสั่งนี้ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยกอุทธรณ์ คำสั่งศาลอุทธรณ์เป็นที่สุดจำเลยฎีกาไม่ได้

กรณีที่จำเลยอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่อนุญาตให้โจทก์แก้ไขคำฟ้องนั้น เมื่อศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นที่ไม่รับอุทธรณ์คำสั่งของจำเลย เพราะเป็นอุทธรณ์คำสั่งระหว่างพิจารณาคำสั่งศาลอุทธรณ์นี้เป็นที่สุด ตามประมวลกฎหมาย …

คำสั่งของศาลอุทธรณ์ที่ยืนตามคำสั่งศาลชั้นต้นไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยย่อมเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 236

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้น ที่ไม่รับอุทธรณ์ของผู้ร้อง คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236

คำสั่งศาลอุทธรณ์ยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นที่สั่ง ไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยนั้น เป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236 ฎีกาใน ปัญหาข้อกฎหมายที่ว่าศาลอุทธรณ์มีคำสั่งให้จำเลยใช้ค่า ทนายความแทนโจทก์ไม่ชอบ ขัดกับประมวลกฎห …

ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์จำเลยและจำเลยได้ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง ศาลอุทธรณ์ได้มีคำสั่งให้ยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่งของจำเลย เท่ากับเป็นการสั่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้น คำสั่งศาลอุทธรณ์นั้นเป็นที่สุด ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ …

คดีที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่อนุญาตให้จำเลยเลื่อนการนั่งพิจารณาและจำเลยทราบคำสั่งดังกล่าวก่อนอ่านคำพิพากษา 2วัน จำเลยมีโอกาสโต้แย้งคำสั่งนั้นได้ แต่มิได้โต้แย้งไว้ จึง ไม่มีสิทธิอุทธรณ์ปัญหานี้ คำสั่งศาลอุทธรณ์ที่ยืนตามคำสั่งของศาลช …

คดีที่โจทก์ยื่นอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ปฏิเสธไม่ยอมรับอุทธรณ์นั้นเมื่อศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้น คำสั่งของศาลอุทธรณ์เป็นที่สุด ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236

ศาลอุทธรณ์ ได้พิพากษายืนตามคำสั่งของศาลชั้นต้นที่ ปฏิเสธไม่ยอมรับอุทธรณ์ คำสั่งศาลอุทธรณ์ย่อมเป็นที่สุด ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236 โจทก์จะฎีกาในปัญหาดังกล่าวไม่ได้เพราะเป็นฎีกาในข้อที่ไม่ได้ยกขึ้นว่ากล่าวกันมาในศ …

คำสั่งศาลอุทธรณ์ที่ยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นที่ไม่ยอมรับอุทธรณ์ ย่อมเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 236

คำสั่งศาลอุทธรณ์ซึ่งยืนตามคำสั่งของศาลชั้นต้นที่ปฏิเสธไม่ยอมรับอุทธรณ์ เป็นที่สุดตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236 ฎีกา ต่อไปไม่ได้

ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้องเพราะถือว่าจำเลยไม่มีพยานมาให้ ศาลไต่สวนให้ได้ความว่าเป็นคนอนาถา เมื่อจำเลยอุทธรณ์ก็ได้มีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยเพราะยื่นเกินกำหนด 7 วัน และเมื่อจำเลยอุทธรณ์คำสั่ง การที่ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนตามคำส …

คำสั่งศาลอุทธรณ์ยืนตามคำปฎิเสธของศาลชั้นต้นที่ไม่รับอุทธรณ์ เพราะเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 224 คำสั่งของศาลอุทธรณ์จึงถึงที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 236

คดีที่ศาลอุทธรณ์พิจารณาคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ปฏิเสธไม่ยอมรับอุทธรณ์ แล้วมีคำสั่งยืนตามคำปฏิเสธนั้นคำสั่งดังกล่าวย่อมเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236