คดีที่ศาลอนุญาตให้โจทก์ฟ้องและดำเนินคดีอย่าง คนอนาถานั้น เมื่อจำเลยอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์และศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนตามศาลชั้นต้น ดังนี้ คำสั่งของศาลอุทธรณ์เป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา236 แม้จำเลยจะ …
คำพิพากษาศาลฎีกา
87,416 คดี แยกตามกลุ่มคดี และเชื่อมโยงตัวบทกฎหมายรายมาตรา
ฎีกาคัดค้านคำพิพากษาของศาลล่างเกี่ยวกับการพิจารณา น้ำหนักคำพยานเพื่อชี้ขาดข้อเท็จจริงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง และฎีกาที่ว่า การทำรั้วของจำเลยในทางสาธารณะเป็นการกีดขวางทางสาธารณะจนอาจเป็นอุปสรรคต่อความสะดวกใน การจราจรหรือเป็นการก …
ฎีกาของจำเลยที่ว่า ข้อที่โจทก์นำสืบและที่ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยปฏิบัติหรือละเว้นปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบต่อระเบียบของกระทรวงมหาดไทยนั้น หากจะผิดก็ผิดวินัยข้าราชการพลเรือนไม่ผิดต่อกฎหมายอาญานั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายคดีที่ศาลอุทธรณ …
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งอายัดที่ดินของจำเลยไว้ก่อนพิพากษา ต่อมาศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องและศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ ยื่นฎีกาและยื่นคำร้องขอให้ไต่สวนและสั่งอายัดที่ดินดังกล่าวไว้จนกว่าคดีจะถึงที่สุด โดยอ้างว่า จำเลยยื่นคำร้องขอให้ศาลสั่ง …
ฎีกาว่า จำเลยไม่ได้รุกล้ำเข้าไปในเขตที่ดินของโจทก์เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง
คำสั่งศาลชั้นต้นที่สั่งไม่รับฟ้องเพิ่มเติมของโจทก์เป็นคำสั่งที่ไม่รับคำคู่ความตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 18 จึงอุทธรณ์ฎีกาได้และเมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกคำสั่งศาลชั้นต้น กรณี จึงต้องด้วยมาตรา 247 คู่ความฎีกาคำสั่งศ …
จำเลยขอโอนคดีอ้างว่าจำเลยเกิดเป็นปากเสียงและขัดใจกับเจ้าพนักงานหลายฝ่าย จำเลยถูกฟ้องหลายคดี เหตุเกิดในย่านชุมนุมชน พยานโจทก์ส่วนมากเป็นนายตำรวจท้องที่ เกรงว่าพยานจำเลยอาจถูกคุกคามและจำเลยได้ย้ายภูมิลำเนามาอยู่จังหวัดพระนครแล้ว เช่ …
คดีฟ้องขอให้เพิกถอนการให้เพราะเหตุเนรคุณ ขอให้บังคับให้จำเลยโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินที่ให้นั้นคืนโจทก์เป็นคดีที่มีคำขอ ให้ปลดเปลื้องทุกข์อันอาจคำนวณเป็นราคาเงินได้ เมื่อทรัพย์สินที่พิพาทมีราคาเพียง 4,000 บาท และศาลอุทธรณ์ พิพากษายืนตาม …
คดีที่ศาลชั้นต้นพิพากษาขับไล่จำเลยและบริวารออกจากห้องแถวและให้ใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เดือนละ 15 บาทนั้นเมื่อจำเลยอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นสั่งรับอุทธรณ์โดยมิได้รับรองให้อุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ศาลอุทธรณ์จึงรับวินิจฉัยเฉพาะปัญหาข้อกฎหมายด …
คดีที่โจทก์หลายคนต่างฟ้องจำเลยคนเดียวกันในข้อหาอย่างเดียวกันนั้น ในการพิจารณาว่าคดีใดต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงหรือไม่นั้น ต้องถือทุนทรัพย์ของโจทก์แต่ละคดีเพื่อนำมาพิจารณาว่าต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงหรือไม่
แม้ศาลจะได้พิจารณาพิพากษาคดีสามสำนวนรวมกัน แต่ในการอุทธรณ์ฎีกาต้องถือว่าเป็นสามคดีและจำนวนทุนทรัพย์แยกเป็นคดีๆไปไม่ว่าจะได้ฎีการวมกันมาหรือไม่ก็ตาม
ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุก 3 เดือน แม้ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้จำคุก 3 เดือน ปรับ 500 บาทและโทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้ภายในกำหนด 1 ปีก็ตาม ก็เป็นคดีที่ศาลอุทธรณ์ยังคงลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกินหนึ่งปีจึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง …
ทุนทรัพย์ที่โจทก์ฟ้องเป็นที่ดินราคาสี่พันบาท จำเลยต่อสู้กรรมสิทธิและฟ้องแย้งเรียกค่าเสียหายในคดีเดียวกันอีกปีละสองพันบาท ทุนทรัพย์ที่พิพาทในคดีนี้จึงเกินห้าพันบาทไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง …
ฎีกาว่า ข้อเท็จจริงที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์รับฟังมาและวินิจฉัยว่า ไม่เป็นความผิดนั้น เป็นความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497มาตรา 3 เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย
คดีที่ฟ้องเรียกค่าเสียหาย 30,000 บาทเป็นคดีมีทุนทรัพย์เกิน 5,000 บาท ซึ่งไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248
ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงว่า ที่พิพาทอยู่ในเขตโฉนดที่ดินของโจทก์ การที่จำเลยฎีกาว่าพยานโจทก์ฟังไม่ได้ว่าที่พิพาทอยู่นอกเขตโฉนดของโจทก์ จึงเป็นฎีกาโต้เถียงในปัญหาข้อเท็จจริง แม้คดีนี้จะเป็นคดีขอให้ขับไล่จำเลยออกจากที่ดินก็ตามแต่ …
การขอแถลงการณ์ด้วยวาจาในชั้นฎีกาประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 241,247 บัญญัติให้ขอมาในตอนท้ายคำฟ้องฎีกาหรือคำแก้ฎีกา ดังนั้นเมื่อจำเลยมิได้ขอแถลงการณ์ด้วยวาจามาในตอนท้ายคำฟ้องฎีกาจำเลยจะขอมาเมื่อพ้นกำหนดหนึ่งเดือนนับแต่วัน …
ปัญหาที่ว่า โจทก์มีอำนาจฟ้องคดีนี้ได้หรือไม่ และรูปรอยประดิษฐ์สินค้าของจำเลยนั้นเลียนแบบของโจทก์หรือไม่ เป็นปัญหาข้อกฎหมาย
ผู้รับทรัพย์มรดกตามพินัยกรรมและได้ครอบครองทรัพย์มรดกของโจทก์ผู้มรณะ มิใช่บุคคลตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา 29แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา จึงไม่มีสิทธิดำเนินคดีในส่วนอาญาต่างผู้ตายต่อไปได้ แต่เข้าเป็นคู่ความแทนที่ โจทก์ ผู้มรณะใ …
เมื่อราคาทรัพย์ที่พิพาทมีราคาเพียง 4,000 บาทแม้ทรัพย์นั้นจะเป็นที่ดินก็ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248