คำพิพากษาศาลฎีกา

โจทก์ยื่นฎีกาและยื่นคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถา แม้โจทก์จะได้รับอนุญาตให้ดำเนินคดีอย่างคนอนาถามาก่อนในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ก็ตาม โจทก์ก็จะต้องสาบานตัวว่าไม่มีทรัพย์สินพอจะเสียค่าธรรมเนียมศาลในชั้นฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณา …

เมื่อได้ความว่าโจทก์เป็นคนยากจนไม่มีทรัพย์สินพอจะเสียค่าธรรมเนียมศาลชั้นฎีกาและชั้นอุทธรณ์ โจทก์ก็ได้รับอนุญาตให้อุทธรณ์อย่างคนอนาถา แม้โจทก์จะชนะคดีในชั้นอุทธรณ์แต่คดียังไม่ถึงที่สุด และอยู่ในระหว่างทุเลาการบังคับประกอบกับคดีมีเห …

เมื่อศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่อนุญาตให้จำเลยยื่นฟ้องอุทธรณ์อย่างคนอนาถาหากจำเลยจะอุทธรณ์คำสั่งนั้นก็ต้องยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งภายในกำหนดเจ็ดวันนับแต่วันทราบคำสั่งนั้น ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156วรรคท้าย แต่จำเลยเพิ่ง …

การเป็นบิดากับบุตรระหว่างนาย บ. กับผู้ร้องมีอยู่แล้วในวันที่ 16 ตุลาคม 2519 ซึ่งเป็นวันที่บทบัญญัติ บรรพ 5 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ที่ได้ตรวจชำระใหม่ใช้บังคับ จึงนำบทบัญญัติบรรพ 5 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ที่ตรวจชำระให …

การเป็นบิดากับบุตรระหว่างนาย บ.กับผู้ร้องมีอยู่แล้วในวันที่ 16 ตุลาคม 2519 ซึ่งเป็นวันที่บทบัญญัติบรรพ 5 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ที่ได้ตรวจชำระใหม่ใช้บังคับ จึงนำบทบัญญัติบรรพ 5 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ที่ตรวจชำระใหม่ …

ผู้ร้องกับสามีเป็นเจ้าของทรัพย์พิพาท จำเลยเป็นบุตรของผู้ร้อง เมื่อสามีของผู้ร้องถึงแก่กรรมไปโดยมิได้ทำพินัยกรรมยกมรดกส่วนของตนให้แก่ผู้ใด ดังนั้น ส่วนที่เป็นของสามีจึงเป็นมรดกตกทอดแก่ทายาทโดยธรรมทุกคน รวมทั้งผู้ร้องซึ่งเป็นภริยาแล …

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำกลฉ้อฉล โจทก์ได้บอกล้างนิติกรรมแล้ว ขอให้บังคับให้จำเลยคืนเงินที่ได้รับไปจากโจทก์ ปรากฏจากคำแถลงของโจทก์ในวันนัดไต่สวนคำร้องขอฟ้องคดีอย่างคนอนาถาว่าโจทก์ทราบเหตุแล้วตั้ง 4-5 ปี แต่เพิ่งจะยกมาเป็นข้ออ้างในการบอกล …

การที่ศาลชั้นต้นสั่งคำร้องขอฟ้องอุทธรณ์อย่างคนอนาถาของจำเลยว่า "โดยเหตุที่ศาลสั่งไม่อนุญาตให้ผัดการนำตัวจำเลยมาสาบานตามคำร้องของจำเลยแล้ว จึงไม่จำเป็นต้องสั่งคำร้องนี้" โดยมิได้กำหนดเวลาให้จำเลยนำเงินค่าธรรมเนียมอุทธรณ์มาชำระภายใน …

ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1453 สามีภริยาต้องช่วยเหลืออุปการะเลี่ยงดูกัน ดังนั้น เมื่อสามีโจทก์ถูกจำเลยยิงตายโดยละเมิด จำเลยจึงต้องชดใช้ที่โจทก์ขาดไร้อุปการะจากสามี และแม้โจทก์จะนำสืบไม่ได้แน่นอนว่าค่าสินไหมทดแทนเป็นจำนวน …

ชายข่มขืนชำเราหญิงอายุ 15 ปี จนมีครรภ์คลอดบุตรศาลพิพากษาว่าเด็กเป็นบุตรของชายตามฟ้องของหญิง ให้ใช้นามสกุลชายให้เด็กอยู่กับหญิงและให้หญิงเป็นผู้ปกครองเด็กให้ค่าอุปการะเลี้ยงดูจนอายุ 20 ปี ให้ใช้ค่าเสียหายแก่หญิงชายต่อสู้ว่าข้อหาละเ …

จำเลยยื่นคำร้องขอฎีกาอย่างคนอนาถา การที่ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้องไม่เชื่อว่าจำเลยยากจนไม่มีเงินเสียค่าธรรมเนียมศาล โดยฟังข้อเท็จจริงตามที่เคยได้ไต่สวนในชั้นอุทธรณ์ ไม่ทำการไต่สวนอนาถาในชั้นฎีกาเสียก่อนเป็นการไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธ …

คดีนี้ศาลชั้นต้นอนุญาตให้จำเลยฎีกาอย่างคนอนาถาได้โดยถือว่าจำเลยยังยากจนอยู่ตามมาตรา 155 วรรคสองและได้ส่งสำนวนมาศาลฎีกาแล้ว โจทก์ยื่นคำร้องว่าจำเลยมิได้ยากจนศาลฎีกาพิเคราะห์แล้วเห็นว่า เรื่องบ้าน 4 หลังซึ่งโจทก์ อ้างว่าเป็นของจำเลย …

เมื่อคดีของจำเลยไม่มีเหตุผลอันสมควรที่จะฎีกาจึงไม่มีเหตุที่จะอนุญาตให้จำเลยฎีกาอย่างคนอนาถาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 155

เมื่อตามทางไต่สวนปรากฏว่าจำเลยที่ขอฎีกาอย่างคนอนาถายังมีหลักทรัพย์พอที่จะเสียค่าธรรมเนียมศาลได้ ศาลก็ต้องมีคำสั่งไม่อนุญาตให้จำเลยฎีกาอย่างคนอนาถา หากจำเลยยังประสงค์ที่จะยื่นฎีกา ก็ต้องนำเงินค่าธรรมเนียมมาชำระเสียภายในกำหนด

เมื่อไม่มีเหตุสมควรที่จะให้ฎีกาอย่างคนอนาถา ศาลไม่จำเป็นต้องไต่สวนคำร้องอนาถา

เมื่อศาลอนุญาตให้โจทก์ฟ้องอย่างคนอนาถาได้ การที่โจทก์จะขอแก้ฟ้องในภายหลังได้หรือไม่นั้น ต้องอยู่ในบังคับแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 179 คือคำฟ้องเดิมและคำฟ้องภายหลังจะต้องเกี่ยวข้องกันพอที่จะรวมการพิจารณาและชี้ขาดตัด …

แม้จำเลยจะเคยได้รับอนุญาตให้ฟ้องอุทธรณ์อย่างอนาถาได้และยังคงยากจนอยู่ แต่เมื่อรูปคดีไม่มีเหตุผลอันสมควรที่จะฎีกา ศาลก็มีอำนาจสั่งไม่อนุญาตให้ฟ้องฎีกาอย่างคนอนาถาได้

แม้ทรัพย์ของจำเลยจะถูกยึดชั่วคราวไว้ก่อนพิพากษา ก็ถือว่าจำเลยยังมีทรัพย์สินพอจะเสียค่าธรรมเนียมศาลได้ หาใช่เป็นคนยากจนที่จะขอฟ้องฎีกาอย่างคนอนาถาได้ไม่

การที่ศาลไม่อนุญาตให้โจทก์ดำเนินคดีอย่างคนอนาถาในชั้นอุทธรณ์ และโจทก์อุทธรณ์คำสั่ง ศาลอุทธรณ์สั่งยืนและว่าถ้าจะอุทธรณ์ให้วางเงินค่าธรรมเนียมภายใน 7 วันแต่โจทก์ไม่วางเงินค่าธรรมเนียม กลับฎีกาคำสั่งศาลอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับเพร …

เมื่อศาลอนุญาตให้ผู้ร้องเข้าเป็นคู่ความแทนที่โจทก์ผู้มรณะแล้ว และปรากฏว่าศาลชั้นต้นอนุญาตให้โจทก์ผู้มรณะดำเนินคดี อย่างคนอนาถาในชั้นฎีกามาก่อน ผู้ร้องจึง ดำเนินคดีอย่างคนอนาถาได้เช่นเดียวกับโจทก์