คำพิพากษาศาลฎีกา

คดีที่ศาลล่างลงโทษจำคุกจำเลยมีกำหนด 7 ปีนั้นไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงแต่อย่างใด

โจทก์ฎีกาขอให้ริบของกลาง อ้างเหตุว่า เพราะเป็นเครื่องมือที่ใช้สำหรับเล่นการพนัน ดังนี้ เป็นฎีกาในข้อเท็จจริง ซึ่งศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาปรับจำเลยคนละ 50 บาท โจทก์จะฎีกาต่อไปไม่ได้ เพราะต้องด้วยข้อห้ามตามมาตรา 220 แห่ง ประมว …

ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลย 3 เดือน ศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยทำผิดจริงดังฟ้อง และพิพากษาลงโทษจำเลยแต่ให้รอการลงอาญาไว้ตาม มาตรา 41,42 กฎหมายลักษณะอาญา โจทก์จะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา …

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 241 มิได้เป็นบทบัญญัติบังคับให้จำต้องนำวัตถุพยานมาส่งศาลเสมอไปฉะนั้นเมื่อศาลล่างทั้ง 2 ได้พิจารณาพยานบุคคลประกอบด้วยพยานเอกสารแล้ว ฟังข้อเท็จจริงต้องกันมาว่าของกลางเป็นฝิ่นแล้ว คู่ความจะฎีกาคั …

ในคดีที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยฐานทำให้ทรัพย์ของใช้ในราชการเสียหายตาม มาตรา 325 โดยให้จำคุก 2 เดือนแต่ให้รอการลงอาญาไว้นั้น จำเลยจะฎีกาว่า ทรัพย์ที่เสียหายนั้นไม่ใช่ทรัพย์ที่ใช้ในทางราชการไม่ได้ต้องห้ามตามประมวลกฎ …

คดีที่มีแต่ฟ้องและคำรับแม้ศาลล่างตัดสินต้องกันมาคู่ความก็ฎีกาว่าตามคำฟ้องและคำรับนั้นลงโทษฐานพยายามทำร้ายร่างกายได้ใช้ด้ามไม้กวาดตีศีรษะแต่เขายกแขนรับ ไม่ถึงบาดเจ็บ ศาลลงโทษเพียงฐานทำร้ายไม่ถึงบาดเจ็บ ไม่ลงโทษฐานพยายามทำร้ายถึงบาด …

จำเลยทำผิดฐานลักทรัพย์และวิ่งราวมาถึง 3 ครั้ง ระหว่างพ.ศ.2480 ถึง 2489 ดังนี้นับว่าจำเลยเป็นผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย ควรลงโทษกักกันจำเลยแล้ว ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 1 ปี 4 เดือน เมื่อพ้นโทษแล้วให้กักกัน 3 ปี ศาลอุทธรณ์พิพาก …

โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยรื้อเรือนส่วนหนึ่งของโจทก์ไป ขอให้ลงโทษฐานทำให้เสียทรัพย์จำเลยรับว่ารื้อจริง แต่จำเลยปลูกสร้างสิ่งปลูกสร้างนั้นไว้เมื่อเลิกเช่าจึงรื้อไปตามที่ตกลงไว้ ดังนี้ เป็นการต่อสู้กรรมสิทธิว่าตนเป็นเจ้าของและมีสิทธิจะรื้อ …

เมื่อศาลชั้นต้นปรับจำเลย 100 บาทกับให้ริบของกลางด้วยจำเลยอุทธรณ์ขออย่าริบของกลาง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะให้คืนทรัพย์ของกลางดังนี้โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริงในเรื่องริบของกลางไม่ได้ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220

บาดแผลที่แก้มบวมฟกช้ำ รักษา 7 วันหาย และแผลที่ข้อศอกผิวหนังถลอกโลหิตซับรักษา 5 วันหายนั้น ไม่นับว่าเป็นบาดแผลถึงบาดเจ็บ.

ศาลล่างทั้งสอง ลงโทษฐานหมิ่นประมาท จำเลยฎีกาว่าคำกล่าวนั้น เป็นการด่ากันซึ่งหน้า และไม่มีใครเชื่อถือนั้นเป็นการเถียงข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกา

ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลย 2 ปี ตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 256 ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยผิดตาม มาตรา254 จำคุก 1 ปี โจทก์ฎีกาเฉพาะปัญหาข้อกฎหมายขอให้ลงโทษจำเลยตาม มาตรา 256 เมื่อศาลฎีกาเห็นว่าฎีกาโจทก์เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ไม่ต้องพิ …

ศาลอุทธรณ์ยกฟ้องโจทก์ด้วยเหตุ 2 ประการต่างหาก โจทก์ฎีกาคัดค้านแต่เหตุเดียวย่อมไม่มีทางชนะคดีได้ศาลฎีกาจึงไม่ต้องพิจารณาเหตุที่โจทก์ฎีกาว่าจะฟังได้หรือไม่

เข้าไปในร้านแล้วเอาทรัพย์ใส่กระเป๋าเวลาเขาเหลียวไปทางอื่นพอเขาเห็นร้องขึ้นก็หนีไปดังนี้ ไม่เป็นวิ่งราวเพราะไม่มีกิริยาฉกฉวย ตามข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์ฟังมาจะเป็นผิดฐานลักทรัพย์หรือวิ่งราวทรัพย์ เป็นปัญหาข้อกฎหมาย

ฎีกาในข้อที่ว่าจะใช้มาตรา 59 แห่งกฎหมายลักษณะอาญาลดโทษให้จำเลยหรือไม่ เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย

สาลพิพากสาลงโทสจำเลย 4 สำนวน ตามมาตรา 293-59 ไนคำพิพากสาเดียวกันแล้วไห้จำเลยรับโทสจำคุก เพียง 3 เดือนได้

คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติการพนันให้จำคุกหนึ่งเดือนปรับ 200 บาทส่วนโทษจำคุกให้ยกเสียตามมาตรา 40 กฎหมายลักษณะอาญา ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะข้อที่ให้ยกโทษจำคุกเป็นไม่ยกนอกนั้นยืนตามศาลชั้นต้นเป็นการแก้ไ …

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดตามมาตรา 270-283 จำคุก1 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาตัดมาตรา 270 ออก โทษจำคุกคงเดิม คดีจึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ดังนั้น จำเลยจะฎีกาในปัญหาที่ว่าการปลอมหนังส …

ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษฐานขายน้ำสุราผิดกฎหมายให้ ปรับจำเลย320 บาท ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ปรับจำเลยฐาน มีสุราเถื่อน24 บาท แม้จะแก้มากแต่ศาลอุทธรณ์ก็ปรับจำเลยไม่เกิน1,000 บาทจึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณา …

ศาลพิพากษาลงโทษจำเลย 4 สำนวน ตามมาตรา 293,59ในคำพิพากษาเดียวกันแล้วให้จำเลยรับโทษจำคุกเพียง 3 เดือนได้