ชายหญิงที่เป็นพี่น้องร่วมแต่บิดาหรือร่วมแต่มารดาเดียวกันสมรสกันก่อนใช้ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ บรรพ 5 ย่อมเป็นสามีภรรยากันได้ปัญหาที่หญิงชายจะเป็นสามีภรรยากันได้ตามกฎหมายหรือไม่นั้นเป็นปัญหาอันเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน …
คำพิพากษาศาลฎีกา
87,416 คดี แยกตามกลุ่มคดี และเชื่อมโยงตัวบทกฎหมายรายมาตรา
การเพิ่มโทษและลดโทษที่มีกำหนดเสมอกันนั้น แม้จำเลยต้องโทษประหารชีวิตหรือจำคุก 20 ปี ก็ต้องหักกลบลบกันตาม ม.39 เมื่อศาลชั้นต้นลงโทษ โจทก์อุทธรณ์ฝ่ายเดียว เมื่อศาลอุทธรณ์ตัดสินแล้วจำเลยก็ฎีกาเถียงในข้อเท็จจริงได้.
ผู้ตายกับพวกฉุดคร่าพาหลานสาวของจำเลยหนีไป จำเลยกับพวกติดตามไปทัน จำเลยขอหลานสาวคืน ผู้ตายกับพวกไม่ยอมคืนและพาหนีต่อไป จำเลยยิงไป 1 นัดเพื่อมิให้ผู้ตายพาหลานสาวของจำเลยหนีต่อไป ถูกผู้ตายกับพวกอีกคนหนึ่งทางด้านหลัง เป็นการป้องกันหลา …
โจทก์ฟ้องหย่า จำเลยต่อสู้ว่าไม่ได้เป็นสามีภรรยากันมิได้ปฏิเสธหรือต่อสู้ในเรื่องเหตุหย่า ดังนี้ เหตุหย่าย่อมไม่เป็นประเด็นในคดี โจทก์จึงไม่ต้องนำสืบในเรื่องฟ้องหย่า จำเลยอาจต่อสู้ได้ว่า ไม่ใช่เป็นสามีภรรยากัน แม้เป็นสามีภรรยากันก็ไ …
จำเลยทำสัญญาขายที่ให้โจทก์แต่โจทก์ขอให้โอนแก่คนภายนอก ฝ่ายจำเลยไม่ยอมโอนให้โจทก์หรือคนภายนอกดังนี้ ก็ต้องถือว่าจำเลยผิดสัญญา จำเลยไม่ได้ปฏิเสธว่าไม่ได้ทำหนังสือสัญญาเป็นแต่ต่อสู้ว่าสัญญาเป็นโมฆียะดังนี้ ต้องถือว่ามีประเด็นฉะเพาะว่ …
อัยยการไม่มีอำนาจขอให้ศาลบังคับให้จำเลยใช้ค่านำจับฐานฆ่ากระบือไม่รับอนุญาตแทนรัฐบาลหรือผู้เสียหายโดยมิได้เสียค่าธรรมเนียมดังคดีแพ่งอ้างฎีกาที่ 375/86
ฟ้องขอให้ศาลบังคับจำเลยให้ให้โจทก์ไถ่ทรัพย์สินขายฝากคืนและรับเงิน 2600 บาท ดังนี้เป็นคำขอให้ปลดเปลื้องทุกข์กำหนดลงเป็นราคาเงินมิได้ เพราะจำนวนเงินมิใช่วัตถุประสงค์ของโจทก์ ทั้งเป็นคดีไม่มีทุนทรัพย์ผู้พิพากษาศาลชั้นต้นนายเดียวนั่งพ …
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกับพวกทำร้ายร่างกายอีกฝ่ายหนึ่ง ขอให้ลงโทษตาม ม.254,249 ทางพิจารณาได้ความว่า จำเลยกับพวกที่ถูกทำร้ายวิวาทกันต้องตาม ม.253 และไม่ปรากฎว่าจำเลยทำร้ายแผลไหน ดังนี้ จะลงโทษจำเลยไม่ได้.
ปัญหาที่ว่าการกระทำของจำเลยจะเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุหรือไม่ เป็นปัญหาข้อเท็จจริง
คำว่าเจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่ปกครองรักษาผู้ถูกกระทำร้ายตามมาตรา 247 นั้น หมายถึงเจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่ปกครองรักษาผู้ถูกทำร้ายโดยตรง สำหรับผู้ใหญ่บ้านมีหน้าที่รักษาความสงบเรียบร้อยไม่ใช่ปกครองรักษาตัวบุคคลผู้ใด จึงไม่เข้ามาตรา 247
เพิ่งยกขึ้นว่ากล่าวในชั้นศาลสูงว่าการชันสูตรพลิกศพไม่มีแพทย์ดังนี้เหมือนขอแก้หรือเพิ่มเติมคำให้การขัดต่อประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 163 จะขอให้ศาลรับฟังเอกสารโดยไม่ให้โอกาสคู่ความโต้แย้งคัดค้านย่อมไม่ชอบด้วยกระบวนวิธีพิจ …
จำเลยตั้งร้านขายเครื่องดื่มแล้วพาหญิงมาไว้สำหรับยกเครื่องดื่ม และมีห้องพิเศษยอมให้ชายกอดจูบหญิง โดยเสียค่าเครื่องดื่มเพิ่มขึ้นเมื่อชายพาหญิงไปร่วมประเวณีที่อื่น ต้องให้เงินแก่จำเลยจำนวนหนึ่งทุกครั้งส่วนค่าร่วมประเวณีแล้วแต่หญิงชาย …
พวกพยาพยามปล้นทรัพย์คนหนึ่งเข้าไปแทงพวกเจ้าทรัพย์เพื่อช่วยพวกของตนที่ถูกทำร้ายล้มอยู่นั้น ไม่เปนผิดตามกดหมายลักสนะอาญามาตรา 250 คงผิดตามมาตรา 301-60 และมาตรา 249
ฟ้องระบุว่าจำเลยบังอาจใช้กำลังกายกอดปล้ำหญิง ย่อมเป็นการแสดงว่าหญิงไม่ยินยอมและแสดงว่าเป็นการอนาจารแล้ว ไม่จำต้องใช้คำว่าอนาจารไว้ในฟ้องด้วย
ประมวนแพ่ง ฯ ม. 1519 ถึง 1524 เปนบทบัญญัติกล่าวถึงเด็กเกิดระหว่างมีการสมรสชอบด้วยกดหมาย ม.1524 จึงเปนเรื่องวางวิธีพิสูจน์การเปนบุตรที่เกิดระหว่างมีการสมรสที่ชอบด้วยกดหมายไม่ไช่เปนบทบัญญัติถึงความสมบูรน์ของการเปนบุตร ม. 1526 ถึง 15 …
จำเลยที่ 1 จ้างจำเลยที่ 2 ให้ฆ่าผู้ที่เป็นสามีใหม่ของลูกสาวผู้ซึ่งได้รับบำนาญพิเศษจากทางราชการ โดยที่สามีเก่าเป็นทหารเสียชีวิตในหน้าที่ จำเลยที่ 1 โกรธและเกรงว่าทางราชการจะงดเงินเดือนพิเศษเสียดังนี้จำเลยทั้งสองมีความผิดฐานสมคบกันฆ …
ใช้ปืนยิง เขาแล้ว ต่อมาอีกหลายชั่วโมงกลับไปดูเห็นเขานอนครางอยู่จึงใช้มีดฟันเขาตายดังนี้ ไม่เรียกว่าทรมานหรือกระทำให้ผู้ตายได้รับความลำบากอย่างสาหัสตามมาตรา 250(4)
คดีนี้จำเลยดีกาต่อสาลดีกา สาลจังหวัดนนทบุรีสั่งฟ้องดีกาว่า "รับเปนดีกาเฉพาะข้อที่เปนปัญหาข้อกดหมาย ส่งสำเนาไห้อีกฝ่ายหนึ่ง" ตามคำสั่งนี้สแดงไห้เห็นว่าสาลจังหวัดนนทบุรีเห็นว่าฟ้องดีกาของจำเลยมีทั้งปัญหาข้อกดหมายและข้อเท็ดจิง แต่ก็ซ …
กระทงความผิดที่คู่ความมิได้ยกขึ้นอุทธรณ์และแยกกันได้เด็ดขาดจากกระทงความผิดที่อุทธรณ์มานั้นย่อมถึงที่สุดเพียงศาลชั้นต้น ศาลอุทธรณ์ไม่มีอำนาจพิจารณาพิพากษาการที่จำเลยยิงปืน 2 นัดถูกผู้เสียหายคนหนึ่งตาย อีก 2 คนบาดเจ็บหากไม่ปรากฏว่าจ …
การที่จำเลยออกไปคอยผู้ตายซึ่งมาร้องด่าท้าทายชวนให้ไปทำร้ายซึ่งกันและกัน ณ ที่เกิดเหตุโดยเตรียมอาวุธไปด้วยนั้น เป็นการแสดงความตั้งใจอันแท้จริงว่าต่างสมัครใจจะทำร้ายกัน ไม่ต้องด้วยลักษณะยั่วโทสะตามกฎหมายอันจะเป็นเหตุให้ลดโทษได้