ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยข้อเท็จจริงต้องกันว่า โจทก์ถูกจำเลยแย่งการครอบครอง เมื่อ พ.ศ. 2512 และโจทก์ฟ้องคดีเกินกว่า 1 ปี นับแต่เวลาถูกแย่งการครอบครอง จึงไม่มีสิทธิฟ้องเอาคืนซึ่งการครอบครองที่พิพาท โจทก์ฎีกาว่าจำเลยเคยให้คำรั …
คำพิพากษาศาลฎีกา
87,416 คดี แยกตามกลุ่มคดี และเชื่อมโยงตัวบทกฎหมายรายมาตรา
คดีมีทุนทรัพย์ 3,000 บาท ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ห้ามจำเลยมิให้เกี่ยวข้อง กับที่พิพาทบางส่วนเป็นการแก้ไขมาก จำเลยฎีกาในข้อเท็จจริงได้
ตามฟ้องของโจทก์กล่าวอ้างว่า โจทก์เป็นเจ้าของที่ดินมีโฉนด ได้ทำสัญญาระบุว่า ให้จำเลยเช่าที่ดินบางส่วนตามโฉนดดังกล่าว โจทก์มิได้กล่าวอ้างถึงสิทธิอื่นใดในการให้เช่าที่ดิน แสดงว่าโจทก์ฟ้องคดีโดยอาศัยสิทธิการเป็นเจ้าของที่ดินอย่างเดียว …
จังหวัดโดยปลัดจังหวัดรักษาราชการแทนผู้ว่าราชการจังหวัดเป็นโจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากสาธารณะสมบัติของแผ่นดิน โดยอ้างว่ามีอำนาจหน้าที่คุ้มครองดูแลรักษาสาธารณสมบัติของแผ่นดินตามพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ.2495มาตรา 37 …
โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยอ้างว่าที่ดินพิพาทเป็นของโจทก์จำเลยให้การต่อสู้ว่าไม่ใช่ที่ดินของโจทก์แต่เป็นทางสาธารณะ ถ้าฟังได้ตามข้อต่อสู้ของจำเลย โจทก์ก็ไม่มีอำนาจฟ้อง ชั้นชี้สองสถาน จำเลยรับว่าได้ทำสัญญาเช่ากับโจทก์จริง เพียงเท่านี้ยังไม …
ข้อความในเอกสารซึ่งจำเลยปลอมลายมือชื่อของ จ. ผู้เสียหายน่าจะเกิดความเสียหายแก่ผู้เสียหายหรือไม่นั้น เป็นปัญหาข้อเท็จจริงโจทก์ฟ้องว่าน่าจะเกิดความเสียหายแก่ผู้เสียหาย แม้จำเลยรับสารภาพแต่ศาลเห็นว่าไม่น่าจะเกิดความเสียหายแก่ผู้เสียห …
ศาลชั้นต้นเห็นว่า โจทก์ซื้อสินค้าพิพาทโดยสุจริต แต่ไม่ได้ซื้อจากท้องตลาดหรือพ่อค้าที่ขายของชนิดนั้น จึงไม่ได้รับความคุ้มครองพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ เมื่อศาลพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์จำเลยจึงไม่จำเป็นต้องอุทธรณ์ว่า โจทก์ซื้อสินค้ามาโดยสุจ …
การตรวจรับฎีกาเป็นหน้าที่ของศาลชั้นต้นเมื่อศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาแล้ว คู่ความจะยื่นคำร้องขอให้ศาลฎีกายกคำสั่งศาลชั้นต้นหาได้ไม่
คดีฟ้องขับไล่ผู้เช่าออกจากอสังหาริมทรัพย์ เป็นคดีไม่มีทุนทรัพย์ ฎีกาในข้อเท็จจริงได้
คำสั่งศาลอุทธรณ์ซึ่งยืนตามคำสั่งของศาลชั้นต้นที่ปฏิเสธไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยแล้ว ย่อมเป็นที่สุด ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236 เมื่อฎีกาของจำเลยไม่ใช่เป็นฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 247 ดังที่จำเลยอ้า …
เมื่อคดีต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงและศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาโจทก์แล้ว ศาลฎีกาไม่จำต้องสั่งให้ ศาลชั้นต้นส่งทรัพย์พิพาทมาประกอบการพิจารณาในชั้นฎีกาตามที่โจทก์ขออีก
ฎีกาของโจทก์ที่เป็นปัญหาข้อกฎหมายมีแต่เพียงว่าศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าที่พิพาทมิใช่ที่งอกริมตลิ่ง เป็นการวินิจฉัยนอกประเด็นข้อต่อสู้ของจำเลยตามคำให้การ เท่านั้นแต่ข้อกฎหมายของโจทก์เป็นฎีกาที่ไร้สาระเพราะศาลอุทธรณ์วินิจฉั …
คดีมีทุนทรัพย์ไม่เกิน 5,000 บาทซึ่งฎีกาโจทก์เถียงข้อเท็จจริงที่จะให้ฟังว่าการกระทำของจำเลยเป็นการละเมิด จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248
โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากที่ดิน จำเลยให้การต่อสู้กรรมสิทธิ์และฟ้องแย้งโดยกำหนดราคาที่ดิน 2,000 บาทและเรียกค่าเสียหายค่าขาดประโยชน์อีก 1,800 บาท ต่อมาคู่ความตกลงราคาที่ดินพิพาทเป็น 5,000 บาท ในชั้นฎีกาจึงมีทุนทรัพย์ 6,800 บาท ไม่ต …
การแถลงการณ์ด้วยวาจาในชั้นฎีกา ต้องขอมาในท้าย คำฟ้องฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 241,247 เมื่อไม่ได้ขอมาท้ายคำฟ้องฎีกา ศาลฎีกา ย่อมไม่อนุญาตให้ แถลงการณ์ด้วยวาจา
แม้ฎีกาโจทก์ร่วมจะเป็นปัญหาข้อกฎหมาย แต่เมื่อ ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงเป็นยุติแล้วว่า จำเลยมิใช่เป็นผู้กระทำผิด การวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายตามที่โจทก์ฎีกาจึงไม่มีประโยชน์แก่คดี
คดีซึ่งศาลรวมพิจารณาและพิพากษา การพิจารณาว่าคู่ความจะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้หรือไม่ต้องพิจารณาเป็นรายคดีไปส่วนฎีกาโจทก์ในข้อที่ว่า การยกให้ตามข้อเท็จจริงที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังต้องกันมานั้น เป็นการยกให้ตามสมควรในทางศีลธรรม …
ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยวินิจฉัยว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุม การที่โจทก์ฎีกาโต้เถียงในเหตุอื่นซึ่งไม่ เกี่ยวกับ คำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ ฎีกาโจทก์จึงเป็นฎีกาที่ ไร้สาระ ต้องห้ามมิให้ฎีกา
ฎีกาโจทก์ซึ่งโต้เถียงข้อเท็จจริงในการที่ศาลอุทธรณ์ใช้ดุลพินิจเชื่อพยานหลักฐานของอีกฝ่ายหนึ่งนั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง
คดีที่มีทุนทรัพย์เพียง 1,500 บาทและจำเลยมิได้ยกปัญหาเรื่องอายุความขึ้นว่ากันมาแต่ในศาลชั้นต้นจึงต้องห้าม ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248,249