คำพิพากษาศาลฎีกา

การที่จำเลยที่ 1 ได้รับอนุญาตให้ออกหนังสือพิมพ์ชื่อ"เสียงพิมพ์ไทย" แต่จำเลยที่ 1 เป็นผู้พิมพ์ ผู้โฆษณาบรรณาธิการ และเจ้าของหนังสือพิมพ์ชื่อ "เสียงพิมพ์ไทยเสียงระยอง" โดยไม่ได้รับอนุญาต การกระทำของจำเลยที่1 จะเป็นความผิดตามฟ้องหรือ …

ฎีกาว่าจำเลยกลั่นแกล้งโจทก์เป็นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ และแกล้งใส่ความให้โจทก์ได้รับการดูหมิ่นนั้นเป็นฎีกาปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้ยกฟ้องโจทก์ จึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220

ฎีกาโจทก์ในปัญหาที่ว่าศาลอุทธรณ์วินิจฉัยที่เกิดเหตุว่าเป็นที่สาธารณะขัดกับข้อเท็จจริงที่โจทก์นำสืบในสำนวนนั้นเป็นปัญหาข้อเท็จจริงส่วนข้อที่ว่าจำเลยไม่ได้แต่งเครื่องแบบไม่มีอำนาจจับกุม ทั้งมิใช่ความผิดอาญาตามที่ระบุไว้ในบัญชีท้ายปร …

ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงยุติแล้วว่า จำเลยแสดงความคิดเห็นโดยสุจริต เพื่อความชอบธรรมป้องกันตนหรือส่วนได้เสียเกี่ยวกับตนตามคลองธรรม จึงไม่เป็นความผิดฐานหมิ่นประมาท การที่โจทก์ฎีกาว่า จำเลยกล่าวข้อความโดยไม่สุจริต จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้ …

ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ววินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยไม่มีมูลความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 และมาตรา165 พิพากษายกฟ้อง ข้อหาตามมาตรา 165 เป็นอันยุติส่วนข้อหาตามมาตรา 157 ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าไม่มีมูลยืนตามศาลชั้นต้น ที่โจทก์ …

ศาลล่างวินิจฉัยว่า เอกสารหมายจ.5 ถึง จ.8ไม่เป็นพยานหลักฐานที่จะพิสูจน์ความผิดของจำเลยได้ ไม่รับฟังสำเนาเอกสารเป็นพยานหลักฐาน การที่โจทก์ฎีกาว่า เอกสารดังกล่าวเป็นเอกสารซึ่งออกโดยเจ้าพนักงานเจ้าหน้าที่ผู้มีอำนาจจึงเป็นสำเนาเอกสารซึ …

ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายกอุทธรณ์โจทก์ เพราะเห็นว่าเป็นอุทธรณ์ที่ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวงพ.ศ.2499 มาตรา 22 โจทก์ย่อมฎีกาคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ได้

ฎีกาของโจทก์ที่ว่าศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงต่างสำนวนกับที่ศาลชั้นต้นฟังมา และจำเลยจะต้องรับโทษตามที่โจทก์อ้าง เป็นปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโดยอาศัยข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิ …

ศาลอุทธรณ์พิพากษายกอุทธรณ์โจทก์โดยอ้างว่าเป็นอุทธรณ์ที่ต้องห้ามตามกฎหมาย โจทก์ย่อมฎีกาคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ได้

ฎีกาโต้เถียงในปัญหาที่ว่าการกระทำที่จำเลยกระทำไปนั้น เพียงพอแก่ความสามารถและใช้ความระมัดระวังเพียงพอตามที่กฎหมายกำหนดไว้หรือไม่ว่าจำเลยประมาทหรือไม่เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง

โจทก์ฎีกาโต้แย้งว่า เช่าช่วงนาโดยไม่ได้รับความยินยอมจากโจทก์เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ซึ่งศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้น จึงต้องห้ามโจทก์ฎีกา ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220

ปัญหาที่ว่า คดีมีมูลเป็นความผิดหรือไม่ เป็นปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ยกฟ้องในมูลคดีดังกล่าวจึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220

ปัญหาที่ว่าจำเลยออกเช็คพิพาทไม่มีวันที่สั่งจ่ายในเช็คต่อมาโจทก์ลงวันที่สั่งจ่ายเอง จำเลยจะมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497มาตรา 3 หรือไม่เป็นปัญหาข้อกฎหมาย

ฎีกาว่า ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยข้อเท็จจริงคลาดเคลื่อนจากหลักกฎหมาย ฟังข้อเท็จจริงตรงข้ามกับพยานหลักฐานและไม่ได้หยิบยกข้อที่โจทก์ฟ้องว่าเป็นข้อสำคัญของคดีขึ้นมาวินิจฉัยและวินิจฉัยคดีนอกประเด็นข้อฟ้องของโจทก์เป็นการคลาดเคลื่ …

คดีร้องขอให้ศาลสั่งคืนของกลางในคดีอาญาศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์สั่งยกคำร้องของผู้ร้องไม่อยู่ในบังคับของประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ผู้ร้องจึงฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้

ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโดยข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 220

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยฟ้องเท็จว่าโจทก์หมิ่นประมาทจำเลยโดยทางหนังสือพิมพ์ในเขตอำนาจศาลแขวงราชบุรี โดยจำเลยทราบอยู่แล้วว่าเหตุไม่ได้เกิดในเขตอำนาจศาลแขวงราชบุรี ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า หนังสือพิมพ์ฉบับนั้นจำหน่ายไปทั่วร …

ศาลชั้นต้นยกฟ้องโจทก์ทุกข้อหา สำหรับข้อหาที่ไม่ต้องห้ามอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 193ทวิ โจทก์อุทธรณ์ได้ และเมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนคดีจึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 2 …

ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยเบิกความตามที่รู้เห็นว่าโจทก์เป็นคนร้าย จึงไม่มีมูลความผิดฐานเบิกความเท็จ พิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาว่าจำเลยเบิกความปรักปรำโจทก์เพราะโจทก์ไม่ได้ไปยังที่เกิดเหตุ เท่ากับฎีกาว่าจำเลยไม่เห็นโจทก์น …

ศาลอุทธรณ์พิพากษายกอุทธรณ์โจทก์เพราะเห็นว่า เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ โจทก์ย่อมฎีกาคัดค้านได้