ฎีกาว่า จำเลยชักมีดจะทำร้าย ง. นั้นยังไม่ขาดตอนจากการลักทรัพย์ เป็นฎีกาโต้เถียงในปัญหาข้อเท็จจริง
คำพิพากษาศาลฎีกา
87,416 คดี แยกตามกลุ่มคดี และเชื่อมโยงตัวบทกฎหมายรายมาตรา
คดีนี้จำเลยสองคนต่างถูกฟ้องฐานวิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกันในที่สาธารณะสถาน จำเลยผู้หนึ่งจะฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยอีกผู้หนึ่งหนักขึ้นไม่ได้เพราะต่างเป็นจำเลยด้วยกันมิใช่เป็นโจทก์
ฎีกาว่าการกระทำนั้นเป็นการพอสมควรแก่เหตุหรือไม่เป็นการโต้เถียงในข้อเท็จจริง จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง
คดีนี้ศาลล่างทั้งสองพิพากษาต้องกันว่าจำเลยมีผิดฐานลักทรัพย์ การที่จำเลยฎีกาว่าเป็นเรื่องรับของโจรจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง
คดีนี้ศาลอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เมื่อวันที่ 25กุมภาพันธ์ 2489 การที่จำเลยฎีกาวันที่ 26 มีนาคม2489 จึงเกิน 1 เดือน คดีจึงขาดอายุความฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 216
คดีนี้ศาลอุทธรณ์อ่านคำพิพากษาเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์2489 ดังนั้นการที่โจทก์ยื่นฎีกาวันที่ 23 มีนาคม 2489 จึงเกินกำหนด 1 เดือน ฟ้องฎีกาจึงขาดอายุความตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 216
การชั่งน้ำหนักคำพยานเป็นดุลพินิจของศาล ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกาว่าจำเลยทำความผิดตามฟ้องเป็นการโต้เถียงดุลพินิจของศาลจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง
ศาลชั้นต้นยกฟ้องโจทก์แล้วโจทก์อุทธรณ์ฝ่ายเดียว จำเลยไม่ได้อุทธรณ์ในประเด็นที่ศาลชั้นต้นชี้ขาดให้จำเลยแพ้ แต่จำเลยได้กล่าวในคำแก้อุทธรณ์ ดังนี้ศาลอุทธรณ์ต้องยกขึ้นพิจารณาจะถือว่าประเด็นนั้นยุติแล้วไม่ได้คำฟ้องอุทธรณ์และคำแก้อุทธรณ์ …
คดีอาญาที่ศาลล่างยกฟ้องโดยศาลชั้นต้นไม่เชื่อพะยานโจทก์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าโจทก์ฟ้องผิดวันดังนี้ โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริงได้
โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยทำผิดวันที่ 27 เวลากลางคืนถึงวันที่ 28 เดือนเดียวกัน ไม่ได้บอกว่าเวลาไหน ดังนี้ควรฟังว่าโจทก์หมายถึงเวลากลางคืนเริ่มต้นของวันที่ 28 ต่อจากวันที่ 27 ทางพิจารณาได้ความว่า ทำผิดวันที่ 28 เวลากลางวัน ต้องยกฟ้อง …
รับม้าที่ถูกผู้ร้ายลักไป ก็เป็นหน้าที่ของโจทก์จะต้องสืบว่า จำเลยรับไว้โดยรู้ว่าเป็นของร้าย จึงจะลงโทษฐานรับของโจรได้ การที่มีม้าไว้โดยแสดงความบริสุทธิ์ไม่ได้ มีผิดแต่ฉะเพาะตามพ.ร.บ.สัตว์พาหนะเท่านั้น
ในกรณีที่ผู้ขายไม่ส่งมอบทรัพย์ที่ขาย ถ้าผู้ซื้อต้องเสียค่าใช้จ่ายไปซื้อทรัพย์ชนิดนั้นจากผู้อื่นเท่าไรผู้ขายต้องรับผิดใช้เงินที่เกินจากราคาที่ตกลงซื้อขายกันให้แก่ผู้ซื้อพฤติการณ์ที่ศาลรับฟังสำหรับกำหนดค่าเสียหาย
ความผิดตาม ม.136,137,138 ผู้กระทำจะต้องมีเจตนาทุจริต กำนันเรียกค่าเปรียบเทียบความโดยเข้าใจว่ามีสิทธิเรียกได้ดังนี้ ไม่มีความผิด ปัญหาว่า จำเลยมีเจตนาทุจริตหรือไม่นั้นเป็นปัญหาข้อเท็จจริง ข้อกฎหมายที่ไม่ยอมให้จำเลยยกเอาข้อที่ตัวไม่ …
การฆ่าโคทิ้งมิได้ตั้งใจเอาเป็นอาหาร ก็เป็นผิดฐานฆ่าโคโดยไม่ได้รับอนุญาต แกล้งฆ่าโคเขาทิ้งโดยไม่เอาเป็นอาหาร เป็นผิดฐานทำให้เสียทรัพย์และฐานฆ่าโคด้วย แต่เป็นความผิดกะทงเดียว ศาลลงโทษตามบทหนัก ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าจำเลยมีความผิด 2 บท …
ข้อกฎหมายที่ว่าข้อเท็จจริงที่ได้ความต่างกับฟ้องหรือไม่ถ้าไม่ได้ยกขึ้นว่ากล่าวชั้นอุทธรณ์ จะยกขึ้นฎีกาไม่ได้ ปัญหาที่ว่าควรอนุญาตให้แก้ฟ้องเรื่องสถานที่เกิดเหตุหรือไม่เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ฟ้องจำเลยสองคนว่าสมคบกันทำผิดโดยคนที่ 1 มีไ …
ศาลล่างทั้งสอง ลงโทษฐานหมิ่นประมาท จำเลยฎีกาว่าคำกล่าวนั้น เป็นการด่ากันซึ่งหน้า และไม่มีใครเชื่อถือนั้นเป็นการเถียงข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกา
ป.ม.วิธีพิจารณาความอาญา ม.158 (5) ใช้คำว่า "อีกทั้งบุคคลหรือสิ่งของที่เกี่ยวข้องด้วยพอสมควรให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดี คำว่า "หรือ" หมายถึงอย่างใดอย่างหนึ่ง สำคัญอยู่ที่ให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดี โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.โรงรั …
ศาลฟังข้อเท็จจริงโดยอาศัยพะยานโจทก์เพียงปากเดียว แล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์โดยอ้างว่าข้อเท็จจริงต่างกับฟ้องนั้น เป็นการไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณา
จำเลยขัดคำสั่งของนายอำเภอที่ออกตาม พระราชบัญญัติเกณฑ์พลเมืองอุดหนุนราชการทหาร ให้ไปทำถนนนั้นคดีมาถึงศาลฎีกา เมื่อมี พระราชบัญญัติยกโทษให้แก่ผู้กระทำผิดต่อกฎหมายเกณฑ์แรง2488 แล้ว ความผิดของจำเลยจึงระงับไป
ผู้ที่มีโคที่ยังใช้งานไม่ได้ไม่มีหน้าที่ต้องนำโคไปทำตั๋วพิมพ์รูปพรรณและไม่มีหน้าที่นำสืบแสดงความบริสุทธิ์ของโคนั้น