การขอทุเลาการบังคับตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา231 นั้น กฎหมายกำหนดให้อยู่ในอำนาจของศาลเป็นชั้นๆไป ถ้าเป็นการขอทุเลาการบังคับระหว่างอุทธรณ์ก็เป็นเรื่องที่อยู่ในอำนาจของศาลอุทธรณ์ เมื่อศาลอุทธรณ์สั่งไม่อนุญาตจำเลยจะฎีกา …
คำพิพากษาศาลฎีกา
87,416 คดี แยกตามกลุ่มคดี และเชื่อมโยงตัวบทกฎหมายรายมาตรา
ฎีกาในเรื่องดอกเบี้ยว่า ศาลอุทธรณ์ไม่มีอำนาจหยิบยกประเด็นข้อนี้ขึ้นวินิจฉัยเพราะนอกประเด็น และไม่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน เป็นปัญหาข้อกฎหมาย
ความผิดฐานปลอมเอกสารและใช้เอกสารปลอม ซึ่ง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไขเล็กน้อยให้ลงโทษจำคุกไม่เกิน 5 ปี ความผิดฐานนำไม้แปรรูปเคลื่อนที่โดยไม่มีใบเบิกทางของ เจ้าพนักงานกำกับซึ่งศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น ให้จำคุกไม่เกินหนึ่งปี และ …
ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์คำสั่งเจ้าพนักงานบังคับคดีของผู้ร้อง เนื่องจากไม่เป็นอุทธรณ์คำพิพากษาหรือคำสั่งของศาลชั้นต้น ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นคำสั่งศาล อุทธรณ์ย่อมเป็นที่สุด ฎีกาไม่ได้
การขอทุเลาการบังคับระหว่างอุทธรณ์ เป็นเรื่องอยู่ในอำนาจศาลอุทธรณ์โดยเฉพาะ จำเลยจึงไม่มีสิทธิฎีกาคำสั่งศาลอุทธรณ์ที่ไม่ให้ทุเลาการบังคับคำขอทุเลาการบังคับของจำเลยไม่เป็นคำขอ เพื่อคุ้มครองประโยชน์ของคู่ความระหว่างพิจารณาตามประมวลกฎห …
ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์สั่งจำหน่ายคดีเพราะโจทก์ทิ้งฟ้อง โจทก์ฎีกาได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 247
ข้อฎีกาที่ว่าจำเลยรับโทษจำคุกตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นครบแล้ว แต่จะต้องถูกส่งตัวไปฝึกอบรมที่สถานพินิจตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์อีก เป็นการลงโทษสองครั้งในความผิดเดียวกันเป็น ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย
จำเลยยื่นบัญชีพยานเพิ่มเติม ซึ่งเป็นพยานหลักฐานที่มีขึ้นภายหลังจากคดีเสร็จสิ้นการพิจารณาของศาลชั้นต้นแล้ว เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม จึงอนุญาตให้อ้างพยานเพิ่มเติมได้
จำเลยฎีกาพร้อมยื่นคำร้องขออนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้ฎีกา ในปัญหาข้อเท็จจริงจึงไม่มีเหตุที่จะ อนุญาตให้ปล่อยชั่วคราว
คดีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงหากจำเลยร้องขอให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาสมควรพิจารณาคำฟ้องฎีกาของจำเลยประกอบด้วย เมื่อจำเลยยังมิได้ยื่นมา จึงยังไม่มีเหตุอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราว
คดีที่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จำเลยยื่นคำร้องขอปล่อยชั่วคราวโดยที่ยังไม่ยื่นฎีกา จึงไม่มีเหตุสมควรที่จะ อนุญาตให้ปล่อยชั่วคราว
คดีที่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จำเลยจะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงที่ไม่ปรากฏว่าศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ละเลยต่อการพิจารณาแต่ประการใดไม่ได้
โจทก์จะฎีกาในปัญหาข้อที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในชั้นอุทธรณ์ไม่ได้
คดีที่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงจำเลยยื่นคำร้องขอให้ปล่อยชั่วคราวโดยยังไม่ยื่นฎีกา จึงไม่มีเหตุสมควรที่จะ อนุญาตให้ปล่อยชั่วคราว
ฎีกาที่ว่า ตามพยานหลักฐานของโจทก์ที่นำสืบต่อศาลนั้นครบองค์ความผิดตามฟ้องแล้ว เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง
ฟ้องแย้งของจำเลยที่ขอให้โจทก์โอนกรรมสิทธิ์ในที่พิพาทให้ เป็นคำฟ้องที่เกี่ยวด้วยอสังหาริมทรัพย์ จึงไม่ต้องห้ามฎีกาใน ปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248
คำสั่งศาลอุทธรณ์ที่ยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นที่ไม่ยอมรับอุทธรณ์เป็นที่สุด
ศาลแขวงพิพากษายกฟ้อง. ต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงตาม พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแขวงฯ มาตรา 22 แม้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้ยกฟ้องโดยอาศัยข้อกฎหมาย โจทก์ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงมิได้ เพราะมิใช่ข้อที่ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลอุทธรณ์
ฎีกาที่ว่า ศาลอุทธรณ์รับฟังพยานหลักฐานโดยขัดต่อกฎหมายเพราะไม่รับฟังพยานหลักฐานโจทก์ แต่กลับไปฟังคำพยานของจำเลย เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง เพราะเป็นฎีกาคัดค้านดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานและมิใช่เรื่องการรับฟัง พยานหลักฐานที่ขัดต …
แม้ฎีกาของจำเลย จะอ้างบทกฎหมายขึ้นมาสนับสนุน แต่สาระสำคัญก็เป็นการโต้แย้งคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2 มิได้เป็นตัวแทนของจำเลยนี้ และจำเลยมิได้เชิดจำเลยที่ 1 ที่ 2 เป็นตัวแทน จึงเป็นการฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง