คำพิพากษาศาลฎีกา

โจทก์ฟ้องว่ามีคนร้ายลักทรัพย์ไป แล้วจับได้จากจำเลยโดยจำเลยลักหรือรับไว้โดยรู้สึกว่าเป็นของร้าย ขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 93,321 จำเลยรับสารภาพ โจทก์จำเลยไม่สืบพะยาน ศาลต้องตัดสินยกฟ้อง

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักทรัพย์หรือยักยอกเก็บของตกเมื่อจำเลยให้การรับสารภาพว่าได้ยักยอกเก็บของตกจริง ศาลก็พิพากษาลงโทษจำเลยไปแล้วดังนี้ไม่พึงที่โจทก์จะมาแถลงขอสืบพะยานฐานลักทรัพย์อีกต่อไป

+อาญาที่มีอัตราโทษอย่าง+ตั้งแต่ 10 ปีขึ้นไป แม้จำเลยให้การรับสารภาพ+โจทก์ไม่นำพะยานมาสืบให้ศาลเห็นว่ากระทำผิดแล้วศาลพิพากษายกฟ้อง

โจทก์ฟ้องจำเลยหาว่าปลอมหนังสือของให้ลงโทษตาม ม.225 ซึ่งมีอัตราโทษตั้งแต่ 1 ปีขึ้นไปจนถึง 10 ปี เมื่อจำเลยให้การรับสารภาพ โจทก์ไม่สืบพะยานดังนี้ศาลต้องตัดสินยกฟ้องอ้างฎีกาที่

โจทก์ฟ้องจำเลยขอให้ลงโทษตามกฎหมายที่มีอัตราโทษจำคุกตั้งแต่ 1 ปีขึ้นไป+ถึง 10 ปี เมื่อจำเลยให้การรับสารภาพฝ่ายโจทก์แถลงไม่ติดใจสืบพะยานดังนี้ ศาลมีอำนาจตัดสินยกฟ้องได้ที่เดียวโดยมิต้องเรียกพะยานโจทก์นำสืบ ในคดีที่ไม่มีการสืบพะยานสื …

คดีเรื่องฆ่าคนตายแม้จำเลยรับสารภาพศาลก็ต้องฟังพะยานหลักฐานก่อนเพื่อป้องกันการลงโทษจำเลยผิดพลาด พฤตติการณ์ที่คำรับสารภาพของจำเลยมีพะยานประกอบเพียงพอ

ในคดีอาญาเมื่อจำเลยให้การรับสารภาพต่อศาล ๆ ตัดสินลงโทษไปได้ทีเดียว เว้นไว้แต่จะปรากฎว่าไม่ใช่ความจริง ศาลก็อาจตัดสินยกฟ้องได้