พฤตติการณ์ที่ฟังว่าลูกหนี้โอนทรัพย์ให้โดยเสน่หาอันเป็นทางทำให้เจ้าหนี้เสียเปรียบ
คำพิพากษาศาลฎีกา
87,416 คดี แยกตามกลุ่มคดี และเชื่อมโยงตัวบทกฎหมายรายมาตรา
การขอให้เพิกถอนนิติกรรมตาม ม.237 นั้นเพียงแต่ลูกหนี้แลผู้ได้ลาภงอกรู้ว่าเป็นการทำให้เจ้าหนี้เสียเปรียบก็พอแล้ว ไม่จำต้องปรากฎว่าได้มีการ+จริตหรือสมยอมเสมอไป+พิจารณาแพ่ง+ขัดทรัพย์
ยึดทรัพย์ลูกหนี้โอนทรัพย์ให้ผู้อื่นโดยการฉ้อฉล เจ้าหนี้มีสิทธิยึดทรัพย์นั้นได้ทีเดียวโดยไม่ต้องฟ้องขอให้เพิกถอนการโอนนั้นเสียก่อน
ให้เขายอมรับส่งเงินให้แก่ตน ถ้าไม่เอาเงินมาให้จะฆ่าเสีย มีผิดฐานกรรโขก พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461 ม.3 ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำคุกจำเลยคนละ 3 ปี เพิ่มโทษคน 1 ตามมาตรา 4 ทวีคูณ เป็นโทษจำคุก + ปี จำเลยคนที่ถูกเพิ่มโทษ+ข้อเท็จจ …
โอนโดยสมยอม ฉ้อเจ้าหนี้ ลูกหนี้โอนทรัพย์ให้เจ้าหนี้โดยสมยอมดังนี้ เจ้าหนี้อื่น ๆ ขอให้เพิกถอนการโอนนั้นได้
โอนทรัพย์โดยสมยอม หลักวินิจฉัย ผู้โอนมีหนี้สินล้นพ้นตัวโอนให้โดยเสน่หา ผู้รับซื้อไม่มีหลักฐานการโอนทำกันในระวางเครือญาติ
เจ้าหนี้มีสิทธิสรวมสิทธิของลูกหนี้ฟ้องขอให้ทำลายการซื้อขายทรัพย์ของลูกหนี้ได้
การที่ลูกหนี้โอนทรัพย์ให้บุคคลที่ 3 ไปโดยเสน่หาโดยตนรู้ฝ่ายเดียวว่าทำให้เจ้าหนี้เสียเปรียบดังนี้ แม้ผู้รับโอนจะไม่ทราบก็ดี เจ้าหนี้ก็ขอให้เพิกถอนการโอนได้