คำพิพากษาศาลฎีกา

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีผิด 2 กะทง ให้จำคุกจำเลย 5 ปีตาม ม.+95 ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยมีผิดกะทงเดียวให้จำคุก 1 ปีตาม ม.321 ดังนี้เป็นแก้มาก ฎีกาข้อเท็จจริงได้+

ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำคุกจำเลย15 ปีตามม.249 ศาลอุทธรณ์แก้ให้จำคุกจำเลยคนละ 5 ปีตามมาตรา 251 ดังนี้ เป็นแก้มาก ฎีกาได้

ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุก 3 เดือนตาม ม.254 ศาลอุทธรณ์แก้จำคุก 2 ปี ตาม ม.256 เช่นนี้เป็นการแก้น้อยฎีกาในข้อเท็จจริงมิได้ ปัญหาข้อเท็จจริงปัญหาข้อที่ว่าบาดแผลสาหัสหรือไม่นั้นในคดีนี้เป็นปัญหาข้อเท็จจริง

ในคดีที่ศาลชั้นต้นตัดสินลงโทษจำเลย จำเลยฝ่ายเดียวอุทธรณ์ ในชั้นโจทก์ฎีกา โจทก์จะขอให้ลงโทษจำเลยยิ่งกว่าที่ศาลชั้นต้นว่างไว้มิได้

การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุหรือไม่นั้นเป็นปัญหาข้อเท็จจริง

ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลย 3 ปีตาม ม.276 -243 ศาลอุทธรณ์แก้จำคุกจำเลย 1 ปี 6 เดือน ตามมาตรา 243 แต่บทเดียวเป็นการแก้มากฎีกาในข้อเท็จจริงได้

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยรับฝากของแล้วเอาไปจำนำเสียโจทก์จะเอาคืนจำเลยไม่มีคืนให้ และโจทก์ได้อ้างตัวเองเบิกความเป็นพะยานรับรองฟ้องนั้นแล้ว เพียงเท่านั้นเรียกได้ว่าคดีมีมูลทางอาญา พอที่จะประทับฟ้องดำเนินการพิจารณาต่อไปได้

ในคดีที่ศาลชั้นต้นตัดสินลงโทษจำเลยและโจทก์ฝ่ายเดียวอุทธรณ์ ถ้าศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยยังไม่ควรมีความผิดก็พิพากษาปล่อยจำเลยได้

ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำคุกจำเลย 5 ปีตามม.256 ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้จำคุกตาม ม.256-55-59 กำหนด 8 เดือนดังนี้เป็นแก้มาก ฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้

จำเลยต้องหาว่าขายสุราเถื่อน ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ปรับทั้งผู้ขายแลผู้ซื้อเมื่อปรากฎว่ามิได้มีการขายสุราเถื่อนอันเป็นผิดกฎหมาย แม้ผู้ขายจะอุทธรณ์ขึ้นมาฝ่ายเดียว ศาลอุทธรณ์ก็มีอำนาจพิพากษาปล่อยตัวผู้ซื้อซึ่งมิได้อุทธรณ์ขึ้นมาด้วยได้

ศาลชั้นต้นตัดสินให้ปรับจำเลยตาม พ.ร.บ.ฝิ่นศาลอุทธรณ์แต่แก้ให้ลดค่าปรับให้ครึ่งหนึ่งฐานรับสารภาพ ดั่งนี้ ถือว่าเป็นแก้น้อย ฎีกาไม่ได้ ข้อที่ศาลลดโทษให้จำเลยโดยอาศัยคำรับสารภาพอันจะเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาคดีหรือไม่นั้นเป็นปัญหาในข …

ในคดีที่โจทก์ฝ่ายเดียวอุทธรณ์คัดค้านคำพิพากษาศาลชั้นต้น ถ้าศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยยังไม่มีความผิดก็พิพากษาปล่อยตัวไปได้ ถึงแม้จำเลยจะมิได้อุทธรณ์ขึ้นมาก็ดี อ้างฎีกาที่ 853/2473

คดีที่ศาลล่างพิพากษาต้องกันให้ส่งจำเลยไปไว้ยังโรงเรียนดัดสันดานหรือเรียกประกันทานบนตามม.57 ข้อ 2-3 นั้นจำเลยจะฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ อ้างฎีกาที่ 581/2477

ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลยตาม ม.256 มีกำหนด 4 ปีศาลอุทธรณ์แก้ให้ลงโทษ 2 ปีตามม.254 ดังนี้ เป็นแก้น้อย ฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ อ้างฎีกาที่ 767-768/2466 ที่ 221/2468 แล 186/2478 ไม่เสนอ

เหตุลักษณะคดีอาญา จำเลยเข้าไปจับสัตว์น้ำในที่ของผู้อื่นซึ่งอยู่ติดต่อกับเขตต์ที่จำเลยได้รับผูกขาดโดยจำเลยเชื่อโดยสุจริตว่าาตนมีสิทธิที่จะจับได้ดังนี้ ยังไม่มีผิดฐานบุกรุก เหตุลักษณคดี ศาลอุทธรณ์มีอำนาจปล่อยตัวจำเลยซึ่งมิได้อุทธรณ์ …

อายุความฎีกาในคดีอาญานั้นให้เริ่มนับในวันรุ่งขึ้นจากวันอ่านคำพิพากษาอ้างฎีกาที่ 979/2479 ระยะเวลา 1 เดือนนั้นให้คำณวนตามกำหนดวันซึ่งเป็นเหตุให้เริ่มนับอายุความ

ในกรณีที่ส่งสำเนาฎีกาให้แก่จำเลยบางคนไม่ได้ ถ้าหากข้อวินิจฉัยเป็นเหตุในลักษณคดีคำพิพากษาย่อมมีผลบังคับถึงจำเลยที่ส่งสำเนาฎีกาให้ไม่ได้ด้วย

คดีอาญาที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำเลยเรียงกะทงความผิดเป็น 3 กะทง แต่ละกะทงกำหนดโทษไม่เกิน 5 ปีดังนี้คู่ความจะฎีกาในข้อเท็จจริงมิได้

ในคดีที่ศาลล่างทั้ง 2 พิพากษาต้องกันให้ส่งตัวจำเลยไปไว้ยังโรงเรียนดัดสันดานตาม ม.58 นั้น จำเลยจะฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลพิจารณา อาญา ม.218

ตำรวจสั่งให้ผู้ฉายภาพยนตร์นำฟิลม์ภาพยนตร์ที่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานให้ฉายได้แล้วมาตรวจที่สถานีตำรวจ ผู้ฉายไม่ปฏิบัติตามไม่มีความผิดถ้าตำรวจจับผู้ฉายมากักขังไว้ ตำรวจต้องมีความผิดตาม ม.271 กระทำตามคำตามคำสั่งผู้บังคับบัญชาโดยชอบ …