คำพิพากษาศาลฎีกา

ต้องคำพิพากษาให้ลงโทษก่อน 8 พ.ย. 2499 และพ้นโทษไปแล้วก่อนวันที่ พ.ร.บ.ล้างมลทินในโอกาศครบ25พุทธศตวรรษ พ.ศ.2499 ใช้บังคับ (13 พ.ค. 2500) ดังนี้ ถือว่าผู้นั้นมิได้เคยต้องคำพิพากษาว่าได้กระทำผิดในคดีนั้นคดีมีฎีกาและศาลฎีกาพิพากษาหลัง …

เกี่ยวกับกำหนดเวลาจำคุกผู้กระทำผิดตามคำพิพากษานั้น ก.ม.อาญา ม.32 บัญญัตินับแต่วันต้องคุมขัง เว้นแต่ในคำพิพากษาจะสั่งเป็นอย่างอื่น เช่นสั่งให้นับแต่วันคดีถึงที่สุดเป็นต้น แต่ถ้าจะสั่งให้นับต่อจากคดีเรื่องอื่นก็จำต้องมีคำขอเช่นนั้น …

ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ในข้อหาฆ่าผู้อื่นโดยเจตนา โดยฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่าจำเลยกับพวกและผู้เสียหายกับพวกได้ทำการวิวาทต่อสู้กันเป็นเหตุให้ท.ผู้เสียหายตายในที่วิวาท ดังนี้เป็นการยกฟ้องโดยอาศัยข้อเท็จจริง โจทก์จึง …

ฎีกาว่าความผิดของจำเลยจะลงโทษด้วยบทมาตราใดเป็นบทที่ถูกต้อง เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย

คดีนี้ศาลอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้โจทก์จำเลยฟังวันที่ 23 มีนาคม 2499 เมื่อจำเลยยื่นฎีกาเมื่อวันที่ 24 เมษายน 2499 เกินกำหนด 1 เดือน นับแต่วันที่ศาลอ่านคำพิพากษาให้คู่ความฟัง จึงขาดอายุความฎีกา

คดีนี้ศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้คู่ความฟังวันที่ 31 มกราคม 2499 เมื่อโจทก์ยื่นฎีกาวันที่ 1 มีนาคม2499 จึงเกินกำหนด 1 เดือนนับแต่วันที่ศาลอ่านคำพิพากษาให้คู่ความฟัง คดีจึงขาดอายุความฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา …

ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 1 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ในข้อกำหนดโทษให้จำคุก 3 ปี เป็นการแก้น้อย ฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้

คดีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ยืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นในปัญหาข้อเท็จจริงนั้น ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามมาตรา 219 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา

คำร้องขอแถลงการณ์ของจำเลยแม้จะได้ยื่นในวันเดียวกันกับคำแก้ฎีกาก็ดี แต่คำแก้ฎีกาก็ยื่นเมื่อพ้นกำหนดเวลาแก้ฎีกาแล้วตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 200 และ206 ศาลฎีกาจึงไม่มีอำนาจอนุญาตให้จำเลยแถลงการณ์ตามคำร้องได้

คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นว่าพยานโจทก์เบิกความสอดคล้องต้องกัน ฟังได้ว่าจำเลยลักปากกาของผู้เสียหายจริง เป็นการพิพากษายืนในปัญหาข้อเท็จจริง ดังนั้นการที่จำเลยฎีกาโต้เถียงในปัญหาดังกล่าวจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง เมื่ …

เกี่ยวกับกำหนดเวลาจำคุกผู้กระทำผิดตามคำพิพากษานั้นกฎหมายอาญา มาตรา 72 บัญญัตินับแต่วันต้องคุมขัง เว้นแต่ในคำพิพากษาจะสั่งเป็นอย่างอื่น เช่นสั่งให้นับแต่วันคดีถึงที่สุดเป็นต้นแต่ถ้าจะสั่งให้นับต่อจากคดีเรื่องอื่นก็จำต้องมีคำขอเช่นน …

ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลยตาม ก.ม.อาญา ม.288,60 มีกำหนด 1 ปี จำเลยมีอายุไม่เกิน 20 ปีลดให้1 ใน 3 คงจำ 8 เดือน เพิ่มตาม ม.73 อีกกึ่งหนึ่งและลดฐานรับสารภาพให้ 1 ใน 3 คงให้จำคุกไว้ 8 เดือน เมื่อจำเลยพ้นโทษแล้วให้ส่งตัวไปกักกันมีกำหน …

ในกรณีที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องให้ริบช้างของจำเลยโดยฟังว่าช้างถูกนำเข้ามาจากประเทศพะม่านั้น จำเลยจะฎีกาคัดค้านว่าช้างมิได้ถูกนำมาจากประเทศพะม่าแต่เช่าผู้อื่นมาจากในเขตประเทศไทยไม่ได้เพราะถือว่าจำเลยฎีกาค้านในข้อเท็จจ …

เกี่ยวกับสถานที่เกิดเหตุโจทก์ว่าเกิดที่แห่งหนึ่ง จำเลยว่าเกิดที่อีกแห่งหนึ่ง จำเลยจึงขอร้องให้ศาลไปเผชิญสืบศาลชั้นต้นสั่งว่าข้อเท็จจริงในสำนวนของทั้งสองฝ่ายเป็นการที่ศาลเข้าใจดีแล้วไม่จำเป็นต้องออกไปตรวจดูที่เกิดเหตุฉนั้นในข้อที่ศ …

โจทก์ฟ้องจำเลยว่ากระทำอนาจารและลักทรัพย์ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยฐานกระทำอนาจารข้อหาฐานลักทรัพย์ให้ยกโจทก์แต่ฝ่ายเดียวอุทธรณ์ดังนี้ข้อหาฐานอนาจารจึงถึงที่สุดแล้ว แม้ศาลอุทธรณ์จะฟังว่าจำเลยกระทำผิดฐานลักทรัพย์อีกกะทงหนึ่งก็ตาม ศ …

พิมพ์แบบใบอนุญาตประกอบโรคศิลป ฯ แล้วยังพิมพ์ปลอมลายมือชื่อประธานกรรมการและเลขาธิการนายทะเบียนย่อมเป็นการเสียหายแก่ผู้นั้น ถึงแม้จะยังไม่ได้กรอกเลขที่ของใบอนุญาตชื่อผู้รับอนุญาตและเลขท้าย พ.ศ. ก็ถือว่าเป็นผิดฐานปลอมหนังสือราชการ่ตา …

ในหนังสือสัญญาซื้อขายที่ดินไม่มีระบุให้รู้ว่าตรงไหนจะซื้อขายกัน เมื่อโจทก์นำสืบว่าที่ตรงไหนจะซื้อขายกันจึงเป็นการสืบอธิบายเอกสารไม่ต้องห้ามมิใช่นำสืบเปลี่ยนแปลงเพิ่มเติมเอกสาร อนึ่งในสัญญานั้นแม้จะมีข้อความว่า ถ้าผู้ขายไม่ยอมขาย ผ …

เมื่อจำเลยต้องโทษจำคุกสองกระทงๆ หนึ่ง 5 ปี อีกกระทงหนึ่ง 1 ปีซึ่งแต่ละกระทงไม่เกิน 5 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามโดยศาลชั้นต้นแล้วจำเลยฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้

ในฟ้องอุทธรณ์มีชื่อจำเลยเป็นผู้ยื่น แต่ในท้ายอุทธรณ์ทนายเป็นผู้ลงชื่อ อุทธรณ์นั้นศาลชั้นต้นสั่งรับแล้วฉะนั้นเมื่อศาลอุทธรณ์เห็นว่าทนายจำเลยไม่มีอำนาจลงชื่อแทนจำเลยในฟ้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ก็ชอบที่จะต้องคืนคำคู่ความไปให้ทำมาใหม่ให้ถู …

ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 59 ที่ให้อำนาจศาลที่ จะลดโทษฐานปราณีให้แก่จำเลยได้ไม่เกินกึ่งอัตราโทษที่กฎหมายกำหนดไว้สำหรับความผิดนั้นๆ ศาลจึงมีอำนาจใช้ดุลพินิจลดโทษให้แก่จำเลยได้ตามที่เห็นสมควร แต่ต้องไม่เกินกึ่งหนึ่งของอัตราโทษ ที่วา …